Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Οι τιμές του πετρελαίου που διατυμπανίζονται, είναι αυτές που αγοράζει η αμερικάνικη αγορά.
Η καθημερινή υπόμνηση από εφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, ότι το πετρέλαιο έπιασε τα 110$ το βαρέλι ή τα 150$, σημαίνει απλά για τον πολίτη, ότι μπορεί να περιμένει φυσιολογικά να πάει στα 400 ευρώ το λίτρο η βενζίνη ή στα 200 ευρώ το κιλό τα λάχανα. Αμ, δε.Οι τιμές του πετρελαίου που διατυμπανίζονται, είναι αυτές που αγοράζει η αμερικάνικη αγορά. Η Ευρώπη αγοράζει σε τιμές μπρεντ, που
α. είναι φθηνότερο κατά 5-6$
β. έχει την ίδια τιμή για τους Ευρωπαίους μ' αυτήν που είχε πριν 6 μήνες!
Πώς γίνεται αυτό; Απλό: κάθε φορά που αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου σε δολάρια, η Ευρώπη αυξάνει την τιμή του ευρώ έναντι του δολαρίου. Αποτέλεσμα; Η Ευρώπη δεν πληρώνει αυξημένη τιμή στο πετρέλαιο. Τι σημαίνει αυτό;
Οτι κανένας δεν μπορεί να αυξήσει την τιμή της βενζίνης, του αερίου, της ντομάτας, του τραμ, της θειάς μου της Κοντίλως, με το πρόσχημα ότι ακρίβυνε το πετρέλαιο. Μπορεί όμως να την αυξήσει με το πρόσχημα ότι οι πολίτες, βομβαρδισμένοι από τη μπουρδολογία ότι αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου, είναι έτοιμοι να χάψουν και να πληρώσουν κάθε ανατίμηση αγόγγυστα.
Αυτή είναι η προσφορά των ΜΜΕ στην καθημερινή ζωή του τόπου, όταν ο εντυπωσιασμός υπερισχύει της αλήθειας. Δηλαδή, όταν η βλακεία είναι σημαντικότερη της σοβαρότητας.
Από Ανώνυμος
Σάββατο 10 Μαΐου 2008
Προβληματικές εταιρείες…..προβληματικές πολιτικές !
Απο το politis-gr Χρέη ,που αν δεν τα είχαμε ,θα μπορούσαμε να κτίσουμε ( σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές) 2.000 εξαθέσια σχολεία ή 50 νοσοκομεία σε όλη τη χώρα.
Δεν διοικούνται από Υπουργούς, δεν διοικούνται από στελέχη τα οποία τοποθετούνται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Το τέλος της Ο.Α δεν είναι το τέλος μιας επιχείρησης, -επειδή δεν ήταν ποτέ τέτοια η Ολυμπιακή,- αλλά το τέλος μιας κρατικής παράνοιας.
Πέμπτη 8 Μαΐου 2008
Γιατί οι ΗΠΑ είναι ο πραγματικός εχθρός της Ελλάδας;
Μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων η Ελλάδα κατέστη ένας απολύτος ασύμφορος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Μέχρι τότε συναποτελούσε μαζί με την Τουρκία το φράγμα, που εμπόδιζε την έξοδο των σοσιαλιστικών κρατών στην Μεσόγειο. Ρόλος ιδιαίτερος και σημαντικός που συνδεόταν με αρκετά προνόμια. Επειδή όμως η Τουρκία συγκρατούσε μεγαλύτερο βάρος, δηλαδή την ίδια τη Σοβιετική Ένωση -ενώ η Ελλάδα την Βουλγαρία, την Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία- είχε και προνομιακότερη μεταχείρηση που εκφραζόταν με το περίφημο 8 προς 10 και την παραχώρηση της Β. Κύπρου.
Τώρα όμως που το "παραπέτασμα" δεν υπάρχει και η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κάποιο βαθμό ανεξάρτητης πολιτικής και έντονο αντιαμερικανισμό στο εσωτερικό της ( στον οποίο συμπράττουν από την Εκκλησία, μέχρι το ΚΚΕ, πρακτικά πάντες πλην ΣΥΝ), οι ΗΠΑ διακρίνουν πως είναι συμφερότερο για αυτές να επεκτείνουν τα πρώην σοσιαλιστικά κράτη σε βάρος της Ελλάδας, καθώς αυτά λόγω της πολιτικής και οικονομικής καχεξίας τους είναι απολύτως πειθήνια στα κελεύσματά τους. Με εξαίρεση ίσως τη Βουλγαρία, της οποίας η ευρωπαϊκή πλέον πορεία την καθιστά λιγότερο επιρρεπή στις αμερικανικές πιέσεις, Αλβανία και Σκόπια διαγκωνίζονται πραγματικά για τον τίτλο του πλέον αμερικανόδουλου κράτους.
Πρέπει να καταστή σαφές πως η διαρρύθμιση των συνόρων που παρουσιάζεται στον αλυτρωτικό χάρτη που κυκλοφορούν οι Σκοπιανοί με την Μακεδονία και κυρίως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στην κατοχή τους, αποτελεί περισσότερο επιδίωξη της αμερικανικής ηγεσίας παρά της σκοπιανής. Γιατί σύμμαχοι και οι Έλληνες, αλλά δεν δίνουν εύκολα πρόσβαση στα λιμάνια τους, ενώ οι Σκοπιανοί επιθυμούν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στα εδάφη τους.
Από το oramapolis-gr
Αναρτήθηκε από το politis-gr
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Apollo 11- part 2
Η πραγματική ιστορία του Απόλλων 11 σύμφωνα με άνθρωπο της NASA με το κωδικό όνομα "Ερυθρός Κότσυφας".
Δευτέρα 5 Μαΐου 2008
Κουταβάκι ή ….Κουτσαβάκι ;by politis-gr
Ζωντανή τη διαδικασία διαπραγμάτευσης- έως ότου ολοκληρωθεί η προεκλογική περίοδος την 1η Ιουνίου στα Σκόπια- ισχυρίζεται ότι επιχειρεί να κρατήσει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Μ. Νίμιτς.
Την ίδια στιγμή στα Σκόπια έχουν μοιράσει ρόλους «διαλλακτικού» και «αδιάλλακτου», προωθώντας ένα παιχνίδι που το έχουνε …..
Η σκλήρυνση της στάσης του σημερινού πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα βαθειάς προσωπικής υπόθεσης, καθώς έχει προσωπική σχέση με τους αποκαλούμενους δίγλωσσους της περιοχής Φλώρινας(ο πατέρας του είχε γεννηθεί στην Ελλάδα), ούτε πυροτέχνημα της προεκλογικής περιόδου.
Είναι αποτέλεσμα ενός ενορχηστρωμένου και κατευθυνόμενου από την Ουάσιγκτον σχεδίου , που σκοπό έχει να προσπαθήσει να ρίξει στο καναβάτσο την ελληνική διπλωματία.
Πλέον ο εκνευρισμός αλλά και η οργή τους προς τον κ. Καραμανλή και την Ελλάδα δεν κρύβονται , με αποτέλεσμα να μην κρατάνε πλέον ούτε τα ….προσχήματα.
Ο Αμερικανοθρεμμένος πολιτικά ,κ.Γκρουέφσκι που θεωρείται και ο πιθανότερος νικητής των εκλογών στην ΠΓΔΜ, διεκδικεί την ψήφο των συμπολιτών του προτάσσοντας τρία ηχηρά «όχι»:
Όχι στην τροποποίηση του Συντάγματος που θα αποσκοπεί στην αλλαγή του ονόματος της χώρας του.
Όχι σε ιδέες και προτάσεις οι οποίες θα πλήξουν τη «μακεδονική» εθνική ταυτότητα, το «μακεδονικό» έθνος και τη «μακεδονική» γλώσσα.
Και τέλος, όχι σε οποιαδήποτε λύση δεν θα είχε την επικύρωση της πλειοψηφίας του λαού με δημοψήφισμα.
Στο πρόγραμμα του επαναλαμβάνονται οι γνωστοί ισχυρισμοί για «μακεδονικές» μειονότητες στις... γειτονικές χώρες και σε ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Μακεδόνες που ζουν εκτός Μακεδονίας», το κόμμα του κ. Γκρουέφσκι ( VMRO ) δεσμεύεται ότι θα υπερασπιστεί «τα μειονοτικά και εθνικά δικαιώματα των Μακεδόνων στις γειτονικές χώρες...».
Στην ουσία δηλαδή ο κ. Γκρουέφσκι με αυτές τις τοποθετήσεις απορρίπτει απριόρι οποιοδήποτε συμβιβασμό για το θέμα του ονόματος.
Ουσιαστικά με τη δέσμευση αυτή ο κ. Γκρούεφσκι, ανατρέπει όλο το πλαίσιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας και διαμορφώνει νέα δεδομένα.
Συγκεκριμένα, πρέπει κανείς να γνωρίζει σε ποια βάση γίνεται η διαπραγμάτευση και δεν μπορεί οι κανόνες να μεταβάλλονται συνεχώς.
Αν μέχρι τώρα η ελληνική πλευρά θεωρούσε ότι, μέχρι τη διενέργεια εκλογών στη γειτονική χώρα δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος στη διαπραγμάτευση, τώρα εκφράζονται αμφιβολίες, με δεδομένη τη δέσμευση Γκρούεφσκι για δημοψήφισμα, κατά πόσο μπορεί να υπάρξει πρόοδος και μετά τις εκλογές.
Δεν υπάρχει καμιά εγγύηση ακόμα κι αν συμφωνηθεί σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας συγκεκριμένο πλαίσιο λύσης, ότι αυτό θα εγκριθεί και από τους πολίτες στο δημοψήφισμα..
Επί της ουσίας αναιρεί οποιαδήποτε προσπάθεια της Αθήνας να διαπραγματευτεί, αφού μόνο αυτή θα δεσμεύεται πρωτογενώς από τη συμβιβαστική συμφωνία.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί αφού αποτελεί πάγια αρχή της διπλωματίας τους.
Όταν στριμώχνονται αντί να υποχωρήσουν σε κάποια σημεία , εξαπολύουν νέα διπλωματικά δεδομένα που στην πορεία- δείχνοντας δήθεν διαλλακτικότητα και δήθεν θετικά βήματα προς την επίλυση του προβλήματος -τα ξαναπαίρνουν πίσω.
Συγχρόνως βέβαια απαιτούν και εσύ να κάνεις τα αντίστοιχα …..διαλλακτικά βήματα.
Με αυτόν τον τρόπο βγαίνουν κερδισμένοι ως προς την αρχική τοποθέτηση.
Βέβαια αυτό που δεν κατανοούν πλήρως -ούτε αυτοί ,ούτε οι Αμερικανοί , αλλά ούτε και τα εδώ αμερικανόφιλα αυτιά και μάτια – είναι ότι η αντίδραση της Ελλάδας δεν πρόκειται να καμφθεί.
Τα πράγματα …άλλαξαν.
Aρχική ανάρτηση από
αναρτήθηκε για τον liondani εδώ την 5/5/08 στις 10.11 από το
Κυριακή 4 Μαΐου 2008
Σάββατο 3 Μαΐου 2008
Γνωρίστε και την καλλιτεχνική πλευρά του liondani εντελώς ΔΩΡΕΑΝ :)
Αν κρύβεις και εσύ το ταλέντο σου, ήρθε η ώρα να το αποκαλύψεις...
Κάνε upload τις δημιουργίες σου στο http://amiestreet.com/ και δώσε την δυνατότητα σε όλο το κόσμο να κατεβάσει αρχικά δωρεάν τα τραγούδια σου και αν πράγματι "αρέσεις" αυτά αυτομάτως θα πάρουν αξία και θα δικαιούσε το 70% των πωλήσεων χώρίς να έχεις δαπανήσει απολύτως τίποτα! Χώρις να έχεις καμία δέσμευση στην περαιτέρω προώθηση τους μέσω άλλων καναλιών. Κάνε δωρεάν download τα κομμάτια μου για να δεις στην πράξη πως λειτουργεί!
liondani
Πώς το ΒΗΜΑ μετάφρασε ένα άρθρο του Independent
Είμαι παλιός αναγνώστης του ΒΗΜΑΤΟΣ - του Κυριακάτικου εννοείται! Για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου διαβάζω το ΒΗΜΑ. Συνέχισα να το διαβάζω και όταν η κυριακάτικη Ελευθεροτυπία έδωσε το πρώτο δωρεάν περιοδικό το ‘‘Ε’’, διπλασιάζοντας τότε την κυκλοφορία της. Συνέχισα να διαβάζω το ΒΗΜΑ και όταν βγήκε πρωτοσέλιδο με τον αντιαισθητικό - για όποιον δεν έχει κάνει μέλος της ΚΝΕ – τίτλο «Λούμπεν ενημέρωση και εκβιασμοί στο Ιnternet». Ούτε ο υπερθεματισμός της σύνταξης δίπλα του ΒΗΜΑΤΟΣ με απώθησε τόσο ώστε να σταματήσω να το διαβάζω: «Εδώ και καιρό υπήρχαν σημάδια της αποκαλυφθείσης «λούμπεν», περιθωριακής και μαζί επικίνδυνης ενημέρωσης μέσω του Διαδικτύου», αφού αυτό ήταν αισθητικό ατόπημα του καθημερινού ΒΗΜΑΤΟΣ και όχι του δικού μου κυριακάτικου φύλλου! Στο κάτω-κάτω της γραφής το ΒΗΜΑ διευκρίνιζε από κάτω ότι «Ουδείς αντιστρατεύεται την ελευθερία της ενημέρωσης. Πολύ περισσότερο αυτήν του Διαδικτύου». Είναι προφανές, λοιπόν, ότι το ΒΗΜΑ μιλώντας για «λούμπεν ενημέρωση» θεωρεί τον εαυτό του υπογραμμό της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και ηθικής και θέλει να φύγουν οι «κακοί» από την αγορά, αφού ο κακός επαγγελματίας δυσφημεί και τον καλό επαγγελματία. Στο κυριακάτικο ΒΗΜΑ της 27ης Απριλίου 2008 υπάρχει (ανα)δημοσιευμένο από την εφημερίδα Independent ένα αρθράκι για την γνωστή έκκρυθμη κατάσταση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Στο άρθρο αυτό εξιστορείται η περίπτωση μιας ισραηλινής μη-κυβερνητικής οργάνωσης που ενθαρρύνει τους ισραηλινούς κληρωτούς που υπηρετούν στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη να δημοσιοποιούν τις μαρτυρίες τους για καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον ισραηλινό στρατό (IDF). Αποφάσισα να μπω στην ιστοσελίδα του ΒΗΜΑΤΟΣ για να κατεβάσω το άρθρο, αφού κρατώ ένα αρχείακι με διάφορες ειδήσεις από τον κόσμο. Λόγω του copyright της αναδημοσίευσης από τον Independent το άρθρο αυτό υπάρχει μόνο στην έντυπη έκδοση του ΒΗΜΑΤΟΣ και όχι στην ηλεκτρονική. Υπάρχει, όμως, στα αγγλικά, στην ηλεκτρονική έκδοση του Independent. Εκεί όμως με περίμενε μια έκπληξη…
Δυσκολεύτηκα λίγο να βρω το άρθρο, αφού ο τίτλος ήταν παραλλαγμένος – φυσικό πράγμα όταν το άρθρο μεταφράζεται, αφού ο τίτλος πρέπει να είναι εύληπτος από το αναγνωστικό κοινό κάθε χώρας. Ο αγγλικός τίτλος είναι “Our reign of terror, by the Israeli army - In shocking testimonies that reveal abductions, beatings and torture, Israeli soldiers confess the horror they have visited on Hebron” τουτέστιν «η βασιλεία μας του τρόμου - ο Ισραηλινός στρατός – σε σοκαριστικές μαρτυρίες που αποκαλύπτουν απαγωγές, ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια, Ισραηλινοί στρατιώτες ομολογούν τον τρόμο που επέφεραν στην Χεβρώνα». Ο αντίστοιχος ελληνικός είναι «Στρατιώτες σπάνε την σιωπή του Ισραήλ – τα εγκλήματα των εβραίων εποίκων κατά των Αράβων και τα βασανιστήρια των ενόπλων εναντίον των Παλαιστινίων». Ο αγγλικός τίτλος είναι αρκετά εντυπωσιακός - όπως βλέπει κανείς χρησιμοποιεί δυο φορές την λέξη «τρόμος» και έναν πλεονασμό – οι ξυλοδαρμοί είναι βασανιστήρια! Αλλά δεν παύει και να είναι ακριβής: μιλά για ισραηλινούς στρατιώτες που διαπράττουν αδικήματα στη Χεβρώνα – την πόλη που ο Αβράαμ 3,000 χρόνια πριν φιλοξένησε τον Θεό με την μορφή τριών αγγέλων, κάτω από την βελανιδιά του Μαμβρή και που παρεπιμπτόντως, όπως αναφέρει το άρθρο είναι η μοναδική πόλη της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης που το κέντρο της είναι υπό τον έλεγχο του IDF. Ο ελληνικός τίτλος από την άλλη μιλά για το «σπάσιμο της σιωπής στο Ισραήλ». Ο εμπνευστής του τίτλου προφανώς αγνοεί την ύπαρξη ισραηλινών ΜΚΟ, όπως η B’Tselem που δραστηριοποιούνται εδώ και δεκαετίες στα κατεχόμενα, ή δημοσιογράφους που τιμούν το επάγγελμά τους, όπως η Amira Hass της παλιότερης καθημερινής ισραηλινής εφημερίδας του Ισραήλ, της Haaretz. Επίσης οι ισραηλινοί στρατιώτες μετονομάζονται στον τίτλο σε «ενόπλους» που βασανίζουν Παλαιστινίους. Η μετονομασία των στρατιωτών σε «ενόπλους» στον τίτλο παραπέμπει σε πολιτοφυλακές, όπως οι janjaweed του Νταρφούρ ή και στους unlawful fighters, όπως ονόμασε η κυβέρνηση Μπους τους μαχητές του Αφγανιστάν που συνέλαβε και έστειλε στο Γκουαντάναμο, αλλά πάντως όχι σε στρατό κράτους! Η μετονομασία των στρατιωτών σε ενόπλους στον τίτλο του άρθρου είναι αθέλητη, αλλά πολύ ατυχής λοιπόν.
Ξεκινώντας να διαβάσω το άρθρο, έπεσα πάνω σε κομμάτια που δεν περιλαμβάνονταν στο ελληνικό κείμενο. Έτσι, εκεί που ένας ισραηλινός στρατιώτης αφηγείται την εμπειρία του στην Χεβρώνα λείπει το παρακάτω κομμάτι:
“But his frequent, if nervous, grins and giggles occasionally show just a hint of the bravado he might have displayed if boasting of his exploits to his mates in a bar. Repeatedly he turns to the older former soldier who has persuaded him to speak to us, and says as if seeking reassurance: ‘You know how it is in Hebron.’ ” «Αλλά τα συχνά, αν και νευρικά χαμόγελα και γελάκιά του, δείχνουν, έστω και περιστασιακά, μόλις ένα ίχνος του κομπασμού που θα επεδείκνυε εάν μιλούσε για τα κατορθώματά του στους φίλους του σε ένα μπαρ. Επανειλημμένα γυρνά προς τον παλιό του σύντροφο στον στρατό που τον έπεισε να μας μιλήσει και λέει σαν να ψάχνει καθησύχαση ‘ξέρετε, τώρα, πώς είναι η κατάσταση στην Χεβρώνα’ »
Θεωρεί το ΒΗΜΑ περιττό να μάθουμε ότι ο στρατιώτης που διηγείται την ιστορία πάσχει από τύψεις συνειδήσεως;
Αμέσως από κάτω εξαφανίζεται ένα δεύτερο κομμάτι από το αγγλικό κείμενο.
“The maltreatment of civilians under occupation is common to many armies in the world – including Britain’s, from Northern Ireland to Iraq. But, paradoxically, few if any countries apart from Israel have an NGO like Breaking the Silence, which seeks – through the experiences of the soldiers themselves – as its website puts it “to force Israeli society to address the reality which it created” in the occupied territories”. «Η κακομεταχείριση αμάχων υπό κατοχή είναι κοινή σε πολλούς στρατούς στον κόσμο, που περιλαμβάνει και τους Βρετανούς, από την Β.Ιρλανδία έως το Ιράκ. Αλλά παραδόξως, λίγες έως καμιά από αυτές τις χώρες έχουν μια ΜΚΟ όπως η ‘Σπάζοντας την Σιωπή’ που προσπαθεί μέσα από τις εμπειρίες των στρατιωτών να “βάλλει την ισραηλινή κοινωνία να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα που δημιούργησε στα κατεχόμενα”».
Αντί αυτής της παραγράφου το κείμενο από το «λεηλατούν σπίτια και μαγαζιά και ανοίγουν πυρ εναντίον αόπλων διαδηλωτών» πηγαίνει απευθείας στο «η “Σπάζοντας την Σιωπή” προσπαθεί μέσα από τις εμπειρίες των στρατιωτών να “βάλλει την ισραηλινή κοινωνία να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα που δημιούργησε στα κατεχόμενα”» παραλείποντας – ως περιττά; - τα ενδιάμεσα.
Στη συνέχεια, οι μαρτυρίες περιγράφουν την κακοποίηση ενός δεκάχρονου από έναν ισραηλινό δεκανέα, που ανάμεσα σε άλλα, τον ξυλοφορτώνει και απειλεί να τον εκτελέσει.
“And then [name withheld], who always had a hard time with such things, went in, caught the squad commander and said, ‘Don’t touch him any more, that’s it.’ The commander goes, ‘You’ve become a leftie, what?’ And he answers, ‘No, I just don’t want to see such things.’”. «Και τότε, ο [δεν αναφέρεται το όνομα] που πάντα είχε πρόβλημα με τέτοιες καταστάσεις, πήγε μέσα, έπιασε τον δεκανέα και του είπε ‘μην τον ξανακουμπήσεις άλλο, αυτό ήταν’ Ο δεκανέας του απαντά ‘Τι, τώρα, μου έγινες αριστερός;’ Και του απαντά ‘όχι, δεν μου αρέσει να βλέπω τέτοια πράγματα’».
Ο ισραηλινός στρατιώτης που δεν θέλει να συμμετέχει σε κακοποίηση αμάχων απουσιάζει τελείως στην ελληνική έκδοση.
Συνεχίζοντας να διαβάζω το αγγλικό άρθρο βλέπω άλλη μια παράγραφο που έχει απαλειφεί:
“The military said that Israeli Defence Forces soldiers operate according to “a strict set of moral guidelines” and that their expected adherence to them only “increases wherever and whenever IDF soldiers come in contact with civilians”. It added that “if evidence supporting the allegations is uncovered, steps are taken to hold those involved to the level of highest judicial severity”. It also said: “The Military Advocate General has issued a number of indictments against soldiers due to allegations of criminal behaviour … Soldiers found guilty were punished severely by the Military Court, in proportion to the committed offence.” It had not by last night quantified such indictments.” «Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι οι στρατιώτες του ενεργούν με βάση μια ‘αυστηρή σειρά ηθικών κριτηρίων’ και ότι η προσκόλληση των στρατιωτών σε αυτά τα κριτήρια ‘μόνο αυξάνει όταν οι στρατιώτες έρχονται σε επαφή με αμάχους’. Πρόσθεσε ότι ‘εάν υπάρχουν αποδείξεις που να υποστηρίζουν τις κατηγορίες που κυκλοφορούν, θα παρθούν μέτρα που θα κρίνουν τους εμπλεκόμενους στον υψηλότερο βαθμό δικαστικής αυστηρότητας’. Επίσης είπε ‘ο γενικός εισαγγελέας του στρατού έχει παραπέμψει αρκετούς στρατιώτες με την υποψία εγκληματικής συμπεριφοράς… Οι στρατιώτες που βρέθηκαν ένοχοι τιμωρήθηκαν αυστηρά από τα στρατοδικεία, κατ’αναλογίαν του διαπραττόμενου αδικήματος’. Μέχρι χθες το βράδυ δεν είχε δώσει (ο στρατός) τον αριθμό αυτών των παραπομπών.»
Μπορεί κάποιος να πιστεύει ή να μην πιστεύει τον ισραηλινό στρατό. Προσωπικά δεν πιστεύω τον ισραηλινό στρατό, ούτε και ο συντάκτης του άρθρου. Αλλά όπως είπε και ο σοφός της αρχαιότητας Πιτθέας «μηδενί δίκην δικάσεις πριν αμφοίν μύθον ακούσεις». Θα ήταν ενδιαφέρον όμως να μάθουμε την άποψη του ισραηλινού στρατού και για ένα ακόμα λόγο: μια μέρα πριν την έκδοση του συγκεκριμένου κυριακάτικου φύλλου του ΒΗΜΑΤΟΣ, ο Independent δημοσίευσε ένα άρθρο για ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε πρόσφατα από μια παλαιστίνια δικηγόρο, με την υποστήριξη του ισραηλινού στρατού, για την εκπαίδευση των ισραηλινών στρατιωτών, ώστε να αποφεύγονται ακριβώς οι κακοποιήσεις αμάχων.
Παρακάτω στο άρθρο, στην ανακοίνωση της «Σπάζοντας την Σιωπή» έχει κοπεί το σημείο αυτό στο τέλος της ανακοίνωσής της που παρατίθεται:
“Hebron turns a focused, flagrant lens at the reality to which Israel’s young representatives are constantly sent.”«Η Χεβρώνα εστιάζει πάνω στην άσχημη πραγματικότητα που οι αντιπρόσωποι της νεολαίας του Ισραήλ στέλνονται εις το διηνεκές.»
Το ότι ο πόλεμος αυτός έχει επιπτώσεις και στην ψυχή των νέων που στέλνονται στα κατεχόμενα είναι το νόημα των τελευταίων λόγων της ‘Σπάζοντας την Σιωπή’. Υπάρχουν πόλεμοι, όπως το Βιετνάμ, όπου μόνοι οι βετεράνοι στρατιώτες των ΗΠΑ επλήγησαν προσωπικά, αν πιστέψουμε τον εσμό των αμερικανικών ταινιών για το θέμα και απλά οι βιετναμέζοι είναι ανύπαρκτοι! Το βάρος στους ισραηλινούς από αυτόν τον πόλεμο που κρατάει δεκαετίες τώρα είναι κάτι που θέλει να μας πει ο αρθρογράφος και η «Σπάζοντας την Σιωπή». Πιστεύω ότι και άλλοι αναγνώστες θα ήθελαν να έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για το τι πραγματικά πιστεύουν οι ισραηλινοί για τον πόλεμο και την κατοχή.
Στο τέλος δε έχει παραληφθεί όλως τελείως η εξής παράγραφος:
“Breaking the Silence was formed four years ago by a group of ex-soldiers, most of whom had served in Israel Defence Forces combat units in Hebron. Many of the soldiers do reserve duty in the military each year. It has collected some 500 testimonies from former soldiers who served in the West Bank and Gaza. Its first public exposure was with an exhibition of photographs by soldiers serving in Hebron and the organisation also runs regular tours of Hebron for Israeli students and diplomats. It receives funding from groups as diverse as the Jewish philanthropic Moriah Fund, the New Israel Fund, the British embassy in Tel Aviv and the EU.”. «Η ‘Σπάζοντας την σιωπή’ σχηματίστηκε πριν τέσσερα χρόνια από μια ομάδα πρώην στρατιωτών, οι περισσότεροι των οποίων υπηρέτησαν στον IDF στην Χεβρώνα. Πολλοί από αυτούς τους στρατιώτες είναι έφεδροι που καλούνται για υπηρεσία στον στρατό κάθε χρόνο. Έχει συλλέξει 500 μαρτυρίες από στρατιώτες που υπηρέτησαν στην Δυτική Όχθη και την Γάζα. Η πρώτη της δημόσια εκδήλωση ήταν η έκθεση φωτογραφιών από στρατιώτες που υπηρέτησαν στην Χεβρώνα και η οργάνωση επίσης διοργανώνει εκδρομές ενημέρωσης στην Χεβρώνα για ισραηλινούς μαθητές και διπλωμάτες. Παίρνει χρηματοδότηση από διάφορους οργανισμούς, πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους, όπως η εβραϊκή φιλανθρωπική οργάνωση «Φιλανθρωπικό Ταμείο Μοριά», «Ταμείο για το Νέο Ισραήλ», η βρετανική πρεσβεία στο Τελ Αβίβ και η Ευρωπαϊκή Ένωση.»
Η οργάνωση αυτή χρηματοδοτείται από πολλές εβραϊκές οργανώσεις. Το ΒΗΜΑ θεωρεί ότι κάτι τέτοιο δεν ενδιαφέρει το αναγνωστικό κοινό του;
Έψαξα να βρω στην σελίδα όπου δημοσιεύεται το άρθρο αν αναφέρεται κάπου ότι το άρθρο είναι διασκευασμένο, και όχι μεταφρασμένο ακριβώς, στα ελληνικά. Αλοίμονο, δεν αναφέρεται πουθενά κάτι τέτοιο! Κοίταξα στην αρχή της εφημερίδας, μήπως έβρισκα κάποια απέκδυση ευθυνών που να καλύπτει το εν λόγω θέμα, όπου να λέει τέλος πάντων ότι τα άρθρα δεν εκφράζουν τον ΒΗΜΑ, αλλά τον συντάκτη τους κλπ. Εκεί το ΒΗΜΑ το μόνο που αναφέρει είναι ότι «απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα». Ο αγγλικός νόμος επιτρέπει την παράφραση έναντι του τιμήματος για το copyright; Την συγκεκριμένη παράφραση την γνωρίζει ο αρθρογράφος του Independent; Έδωσε την συγκατάθεσή του για αυτήν; Θα έδινε την συγκατάθεσή του για την μετάφραση αν γνώριζε ότι το άρθρο του θα παραφραστεί; Έθεσα το θέμα στον Independent και αναμένω την σχετική απάντηση, αλλά ελπίζω το ΒΗΜΑ να διαλύσει πρώτο την παρεξήγηση.
Από http://e-rooster.gr





