Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Η εργοδοσία γιατί τους άφησε με αυτον τον πανικό να συνεχίσουν να δουλεύουν? Γιατί δεν τους έδιωξαν από την κόλαση έστω και καθηστερημένα?
3 νεκροί... οι υπεύθυνοι ... πολλοί...
------------------------------------------------
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Οι λέσχη ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΚ θα είναι περήφανη για το μέλος της! ΕΥΓΕ !!!
Ο/Η Παναγιωτης λέει: Αποσπασματα απο τον λογο του ΓΑΠ στο Economist.
Είναι γεγονός ότι, εμείς, οι Έλληνες, έχουμε τα δικά μας προβλήματα, τα
οποία και αντιμετωπίζουμε. Ας είναι λοιπόν αυτό, ένα ισχυρό μήνυμα για την ευρύτερη επείγουσα κατάσταση που
αντιμετωπίζουμε. Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και την
χρειαζόμαστε γρήγορα.
Αυτή είναι η ευθύνη μας ως Έλληνες και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και κάνουμε ό,τι
πρέπει. Πρόκειται όμως και για συλλογική ευθύνη. Η Ελλάδα μετατρέπει την κρίση αυτή σε ευκαιρία. Πιστεύω ότι,
τόσο η Ευρώπη, όσο και ο κόσμος, μπορούν να μετατρέψουν την κρίση αυτή σε ευκαιρία, να κάνουν την
παγκοσμιοποίηση πιο σταθερή, πιο ανθρώπινη, πιο πράσινη, πιο δίκαιη. Και πιστεύω πραγματικά ότι η Ευρώπη θα
ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση.
Σας ευχαριστώ
πολύ.
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/a809609e-fa8d-46a3-9745-a5cda0175fd6
Διαβάστε σήμερα... ό,τι ο Ιστορικός θα γράψει "αύριο".

Μια φορά και έναν καιρό μια μεγάλη δύναμη (υπερδύναμη), είχε μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο κατοχυρώσει ένα οικόπεδο στη Μεσόγειο που το έλεγαν Ελλάδα. Οικόπεδο με μεγάλη γεωπολιτική σημασία. Λογικό, λοιπόν, να φροντίζει ιδιαίτερα για την αποτροπή συνθηκών που θα μπορούσαν να θέσουν σε αμφιβολία την ιδιοκτησία της. Στο πλαίσιο αυτό, έστησε δίκτυα ελέγχου -επηρεασμού στις ένοπλες δυνάμεις, στα ΜΜΕ και κυρίως φρόντιζε να έχει έτοιμες ηγεσίες εξυπηρέτησης των συμφερόντων της.
Έτσι, μετά την πτώση της χούντας (που κάτι ήξερε για το στήσιμό της), με όλη εκείνη την απαίτηση για εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία να συγκλονίζει το πανελλήνιο (θυμηθείτε τα τραγούδια, τις συναυλίες, τις ελπίδες, την ανάταση εκείνης της εποχής),η προσπάθεια ελέγχου και χειραγώγησης της κατάστασης ήταν φανερό ότι έπρεπε να δουλέψει στους πιό εντατικούς ρυθμούς. Ιδίως μετά την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ που έδινε τις αντικειμενικές δυνατότητες αποτίναξης της υποτέλειας. Κίνδυνος: στο προτεκτοράτο υπάρχουν πια τις αντικειμενικές συνθήκες για να ανεξαρτητοποιηθεί και να το χάσουμε από την σφαίρα επιρροής μας.
Γρήγορα, να σταλεί ο άνθρωπός μας να φέρει τη ‘αλλαγή’ να διώξει τους ‘φονιάδες των λαών ‘, η Ελλάδα στους Έλληνες’. Και ήρθε ο άνθρωπός τους και αντί να συνεχισθεί δυναμικά η ενσωμάτωση στην Ευρώπη με τις τόσες τότε ευκαιρίες (π.χ. στις ενταγμένες μετά 5 χρόνια χώρες της Ιβηρικής κατέφυγαν για τις επενδύσεις τους ιαπωνικές και όχι μόνον αυτοκινητοβιομηχανίες), εμείς αρμενίζαμε, ψάχνοντας τον ‘τρίτο δρόμο για τον σοσιαλισμό’, στις ενδιαφέρουσες περιπτώσεις του Σαντάμ Χουσείν, Χαφέζ Άσαντ, Γιασέρ Αραφάτ στο ‘αυτοδιοικητικό μοντέλο’ της τότε Γιουγκοσλαβίας, μέχρι και το μοντέλο της Αλβανίας βρίσκαμε ενδιαφέρον. Ορθάνοιχτη μπροστά μας η Ευρωπαική προοπτική αλλά εμείς οδηγούσαμε το καράβι οπουδήποτε αλλού εκτός από το αυτονόητο και εθνικά συμφέρον. Αυτή ήταν η αποστολή μας. Φυσικά κοπανούσαμε κάθε Νοέμβρη μία πορεία εναντίον της πρεσβείας των εντολέων μας. Συγχρόνως τραβούσαμε δανεικά αβέρτα για να εξαγοράζουμε το πόπολο.
Το οικόπεδο διασφαλίστηκε.
Επόμενη κρίσιμη φάση μετά την πτώση του ανατολικού μπλόκ. Στρατηγική προυπόθεση για να εγκατασταθεί και να εδραιωθεί η υπερδύναμη στα βαλκάνια (ασήμαντη μέχρι τότε η παρουσία της) ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας. Έλα όμως που στην Ελλάδα υπήρχε μια κυβέρνηση που κινούνταν στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Απανωτές πρωτοβουλίες του τότε Πρωθυπουργού (συσκέψεις στην Αθήνα, ολονύκτιες αποστολές στο Πάλε κ.λ.π.) για αποτροπή της διάσπασης. Επίσκεψη Γουώρεν Κρίστοφερ στο οικόπεδο, κατά ‘λαθος’ αναγγελία εκλογών τον Οκτώβριο και αποπομπή του ενοχλητικού Πρωθυπουργού. Γρήγορα να επαναφέρουμε τον άνθρωπό μας(και τον διάδοχό του). Κατατεμαχισμός της Γιουγκοσλαβίας, άνετη διέλευση των στρατευμάτων τους από Κατερίνη – Θεσ/νίκη, βομβαρδισμός (δημοκρατικός) της Σερβίας, Φυρομ ,Κόσσοβο, βάσεις στη βαλκανική, Ιμια,Μαδρίτη και όσα άλλα ακολούθησαν και ξέρουμε σήμερα.
Το οικόπεδό μας και οι άνθρωποί μας εκεί μας εξυπηρέτησαν τα μέγιστα. Το παραέκαναν όμως ( χρηματιστήριο, διαφθορά) και παρά την βοήθειά μας και την δοτή τετραετία, ο λαός φέρνει στην εξουσία (παρα τα μελομακάρονα του Γιώργου που παρουσίαζαν σε ζωντανή μετάδοση τα νταβατζοΜΜΕ)τον Κώστα Καραμανλή. Καθαρό, πατριώτη έξω εντελώς από τον έλεγχό μας.
Το οικόπεδο κινδυνεύει πάλι. Από την πρώτη ώρα βάλαμε τα δυνατά μας. Θέσαμε σε παρακολούθηση τα τηλέφωνά του(και της οικογενείας του), προσπαθήσαμε να τινάξουμε στον αέρα τους Ολυμπιακούς με την περίπτωση Κεντέρη – Θάνου, έγινε μία περίεργη πτώση του Σινούκ στο Άγιο όρος(μήπως ήταν να ταξιδέψει άλλος όπως έχει ακουστεί;), βάλαμε όλες τις δυνάμεις μας να τον πολεμούν μέρα νύχτα.Όταν προκύρηξε αιφνίδια εκλογές το 2007, κάψαμε όλη την Ελλάδα. Δεν τα καταφέραμε. Ο λαός του ξαναέδωσε εντολή. Με το νόμο, όμως, Σκανδαλίδη. 152 και μέσα σ΄αυτούς και ο Τατούλης.
Ο απροσάρμοστος Πρωθυπουργός αντί να συνετισθεί υπέγραφε συμφωνίες με Ρώσους (παρά την προειδοποίησή μας με την αποστολή εκείνο το πρωί πριν ξεκινήσει του DVD με τον ‘κομιστή’), έφερνε στον Πειραιά την COSCO,μέχρι βέτο έφθασε να θέσει στο Βουκουρέστι. Κίνδυνος. Το οικόπεδο κινδυνεύει. Εμφανιζονται επίδοξοι διεκδικητές: Ρώσσοι , Κινέζοι κ.ά. Εν τω μεταξύ το Ευρώ δυναμώνει επικίνδυνα, αμφισβητώντας την μονοκρατορία του Δολαρίου. Και τότε στήθηκε η μεγάλη επιχείριση: Εκκαθάριση του οικοπέδου και χτύπημα της Ευρωζώνης. Και τι απλό. Οι δύο αυτοί μείζονες στόχοι εξηπηρετούνταν συγχρόνως με την εκλογή ενός προσώπου, του Γιώργου, στην Μπανανία. Μάλιστα και ένας τρίτος στόχος: Η εγχώριοι νταβατζήδες (και ιδιοκτήτες των ΜΜΕ) θα λεηλατούσαν ακόμα μια φορά τον δημόσιο πλούτο. Για τόσο σημαντικούς στόχους άξιζε, λοιπόν, κάθε προσπάθεια και κάθε κόστος. Μισθώθηκαν -συντάχθηκαν όλα τα ΜΜΕ, φτάχτηκαν κόμματα(χέρι, χέρι), στήθηκαν Βατοπέδια,Ζαχόπουλοι.Παυλίδηδες,δραστηριοποιήθηκαν Τατούληδες, Δαηλάκηδες, τρομοκρατία, στήθηκαν τα Δεκεμβριανα του 2008 και φυσικά δεν ξεχάσαμε να ξαναβάλλουμε φωτιές. Συνεχώς από κοντά και οι καρμπόν δημοσκοπήσεις και οι χυδαίες επιθέσεις σε δικαστές που αντιστέκονταν. Συγχρόνως ο στρατός των συνδικαλιστών πολεμά λυσσαλέα κάθε προσπάθεια (ασφαλιστικό- μείωση ταμείων από 133 σε 13 κ.λ.π.) και πυροδοτεί και την πιο παράλογη απαίτηση. Τα ίδια και χειρότερα ο Γιώργος που παίζει το θέατρο των δακρυγόνων (συνοδευόμενος απο τον Μίχα για να ζητήσει επί πλέον ενισχύσεις για τους αγρότες της Κρήτης που έχαν υποκινηθεί σε απόβαση στον Πειραιά) πέρα από τα ‘ψίχουλα’ των 500 εκατομυρίων που έδωσε ο Καραμανλής στον πράγματι χειμαζόμενο αγροτικό κόσμο.
Μέσα σ’ αυτήν την κόλαση ο Καραμανλής, λιμάνι- λιμάνι, απάνεμα μας έφερε μεχρι το Φθινόπωρο του 2009 με τα σπρέντ στο 130. Τα ντα βατζοΜΜΕ έδειχναν φυσικά εικόνες του κόσμου να ψάχνει στα απομεινάρια των λαικών για φαί.
Και όταν είδε ότι τα πράγματα δυσκόλεψαν και με τους 151 δεν μπορεί να προχωρήσει προσέφυγε στο λαό: δύναμή μου είστε σείς. το θυμόμαστε; Και το μόνο που ζήτησε ήταν πάγωμα των μισθών για δύο χρόνια (με μέριμνα για τους χαμηλόμισθους) και πόλεμο στην φοροδιαφυγή. Ο Γιώργος διεκήρυττε τα ‘λεφτα υπάρχουν’, αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό, επανακρατικοποίηση της Ολυμπιακής και άλλα ωραία. Και θυμάστε τα ηρωικά όταν ο Αλμούνια τον ανακάλεσε στην τάξη-πραγματικότητα: και ποιός είναι ο Αλμούνια, ένας υπάλληλος που οι άχρηστοι Υπουργοί της ΝΔ τον ανήγαγαν σε ισότιμο συνομιλητή (κάτι παρόμοιο θέλησαν να επικοινωνήσουν και όταν ήλθαν οι πρώτοι ελεγκτές -ότι τους απέστειλαν στους υπηρεσιακούς). Τώρα που πήγαν αυτά τα ηρωικά.
Για να μην γράψω άλλα.
Μπορούμε να φαντασθούμε πως θα είχαν τα πράγματα αν δίναμε δυνατή εντολή και πάλι στον Καραμανλή και τον αφήναμε να πάρει την πρώτη δέσμη μέτρων: ΜΕΙΩΣΗ των μισθών (μέσω των επιδομάτων και του 13ου και14ου μισθού) κατά 10-12% , αύξηση κατά 2% του ΦΠΑ, 30 λεπτά στην βενζίνα, ποτά, τσιγάρα, μείωση αφορολόγητου, φορολόγηση ελεύθερων επαγγελματιών, φόροι κληρονομιάς -μεταβίβασης, εξίσωση ορίων ηλικίας ανδρών- γυναικών και οι άλλες αλλαγές στο ασφαλιστικό κ.λ.π. Και ας μήν είχε την αηδιαστική στήριξη των νταβατζοΜΜΕ και των συνδικαλιστών.
Αμφιβάλλει κανείς ότι τα Σπρέντ θα είχαν πέσει αντί ανόδου και το χρηματιστήριο θα είχε σκαρφαλώσει πέραν των 4000 μονάδων Και φυσικά ούτε σκέψη για ΔΝΤ και την δεύτερη ξεθεμελιωτική δέσμη μέτρων.
Δεν ρίχνω ευθύνες στο λαό μας. Και τόσο που άντεξε σε αυτό το πρωτοφανές που στήθηκε προεκλογικά δείχνει το ποιοτικό DNA μας (μή ξεχνάμε εξ άλλου ότι ένα εκατομμύριο απλώς απείχαν ,δεν ψήφισαν).
Έγραψα όσα έγραψα σαν μια συμβολή στην κοινωνική περισυλλογή. Και σαν μια μικρή αντίσταση στα νταβατζοΜΜΕ, που μάταια προσπαθούν σήμερα, με το πρώτο ψέμα τους, να στρέψουν τον λαό εναντίον του Καραμανλή. Την ώρα που ο λαός με το αλάνθαστο ένστικτό του στράφηκε εναντίον των υπαιτίων με την τόσο εύστοχη κραυγή: Ψεύτες, ψεύτες. Ας γίνει αυτή η κραυγή μαζικό σύνθημα.
Και αν μπορούμε να αποτρέψουμε όσα διατεταγμένα προχωρούν: Ιθαγένεια – μεταναστευτικοό, Αιγαίο.
Υ।Γ. Τοποθέτησα δίπλα στο όνομά μου την διάκριση Α, γιατί είδα, εν τω μεταξύ, ότι και κάποιος άλλος συνομιλητής εμφανίζεται στο διάλογό μας με το ίδιο όνομα.
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ ΔΝΤ..
Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΝΤ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ...ΕΝΩ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΩΣ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΥΣΚΟΛΕΨΕΙ ΣΕ ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟ ΒΑΘΜΟ...Η κόκκινη γραμμή είναι η επιβίωση του έθνους και το να μη χρεοκοπήσει η χώρα δήλωσε ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Τόνισε ότι «εμείς μιλήσαμε πρώτοι για την κρίση, κρίση πολιτικής, κρίση θεσμών, κρίση αξιών που έφεραν και τη μεγάλη κρίση στην οικονομία, αλλά κανένας Έλληνας δεν μπορούσε να διανοηθεί το μέγεθος του χρέους που έκρυβε η προηγούμενη κυβέρνηση». Σε κάθε περίπτωση ανέφερε, δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών.
Ο Γ. Παπανδρέου ανέφερε πως "από την πρώτη μέρα δίνουμε τη μια μάχη μετά την άλλη, να δημιουργήσουμε ένα κράτος υπεύθυνο". Υποστήριξε ότι τον Οκτώβρη του 2009 "δεν μας άκουγε κανείς, δεν μας πίστευε κανείς".
"Χωρίς αξιοπιστία δεν θα βρίσκαμε κατανόηση πολύ περισσότερο υποστήριξη, η μόνη πιθανή βοήθεια θα ήταν 10-20 δισ. ευρώ που στην καλύτερη περίπτωση θα εξασφαλίζαμε από το ΔΝΤ, τη στιγμή που το κράτος που παραλάβαμε έχει δανειακές ανάγκες 60 δισ. ευρώ το χρόνο", επισήμανε ο πρωθυπουργός. Ωστόσο, "πείσαμε τους εταίρους μας πως το πρόβλημα δεν είναι δικό μας. Η απόφαση της Ε.Ε. στις 25/3 ήταν καθοριστική και ιστορική και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη. Σκεφτείτε που θα ήμασταν σήμερα, τα προβλήματά μας χωρίς τον ευρ. μηχανισμό στήριξης θα ήταν ανυπέρβλητα" τόνισε.
Πρόσθεσε πως η ελλαδα βρέθηκε (και με δική της ευθύνη) στη θέση του πειραματόζωου και του αδύναμου κρίκου και πλέον σήμερα το πρόβλημα έχει πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. "Βλέπουμε πως η φωτιά αυτή απειλεί να εξαπλωθεί, το κόστος της κατασβεσης θα είναι πολύ μεγαλύτερο αλλά μεγαλύτερο δυστυχώς θα είναι και το βάρος που θα υποστούν οι Έλληνες πολίτες. Η προσφυγή στο μηχανισμό σημαίνει πρόσθετες θυσίες που ζητούν πιστωτές και εταίροι μας για να εγγυηθούν χρηματοδότηση". Η εναλλακτική λύση θα ήταν η καταστροφή ανέφερε.
"Είμαστε αποφασιασμένοι να μην κάνουμε πίσω ούτε βήμα. Δεν είναι ευχάριστη απόφαση, αλλά είμαστε εδώ να πάρουμε σωστές αποφάσεις για τον τόπο. Αυτή είναι η ευθύνη μας και αυτήν την ευθύνη έχω ταχθεί να υπηρετώ".
ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑΜΕ...ΣΥΝΕΠΩΣ...ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ... Ο ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ...
ΠΡΕΖΑ TV
2-5-2010
'ΕΠΩΛΗΘΗ’
Στην πιο δύσκολη φάση της μετά τη μεταπολίτευση εισέρχεται η χώρα. Δεν είναι μόνο οι απώλειες του 30% στο εισόδημα των πολιτών , η γιγάντωση της ανεργίας που θα ξεπεράσει το 22% ή η κατάργηση κεκτημένων μιας 50ετιας.
Είναι η ομολογία -σοκ του πρωθυπουργού : «Δεν κυβερνώ» . Είναι τα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας μεταξύ αυτής της κυβέρνησης και του ΔΝΤ.
Κυρίες και κύριοι …Η πατρίδα μας ΕΠΩΛΗΘΗ !
Το παρόν ιστολόγιο ΠΡΩΤΟ στην μπλοκόσφαιρα αποκάλυψε το περίφημο «George owes us» (Μας χρωστάει ο ….Γιώργος !!) την 1 Απριλίου του 2008.( Φράση του περιβόητου Ντάνιελ Φρίντ όταν στα μέσα Ιανουαρίου του 2004, ο εξ απορρήτων του κ. Παπανδρέου, κ. Αλεξ Ρόντος πέρασε το κατώφλι του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας «NSC» και είχε μακρά συνομιλία με τους κ. Φρίντ και Μπράιζα, που υπηρετούσαν τότε εκεί). Πολλοί δεν «υποψιάστηκαν». Κακώς!
Όπως κακώς δεν υποψιάστηκαν όταν το παρόν ιστολόγιο τον Δεκέμβριο του 2008 αποκάλυπτε τα μελλούμενα γράφοντας το άρθρο «Spread. Άλλο ένα κομμάτι του παζλ». Τότε που η λέξη ήταν ακόμα άγνωστη στο ευρύ κοινό.
Έγραφα τότε θέλοντας να «υποψιάσω» όσους περισσότερους μου δινόταν η ευκαιρία ότι : «Σήμερα θα αναφερθώ σε ένα από αυτά που ενώ εμφανίζεται μπροστά στα μάτια μας το προσπερνάμε, θεωρώντας ότι δεν αποτελεί κομμάτι του παζλ «Ελλάδα 2007», αλλά πρόκειται για κάτι … άλλο. Πρόκειται για το επαπειλούμενο Colpo Grosso με τα Ελληνικά ομόλογα» ( τότε ακόμα η διαφορά του επιτοκίου – spread- ήταν στο 1,73%) .
Έγραφα για τον ρόλο των κκ. Γ. Παπανδρέου – Α.Αλαβάνου επισημαίνοντας ότι η έναρξη της εκτόξευσης των spreads συμβαδίζει ,όλως τυχαίως, χρονολογικά με την έναρξη της δράσης των κουκουλοφόρων, των ενορχηστρωμένων δημοσιευμάτων και των διαφόρων δυσφημιστικών για την πατρίδα μας δηλώσεων από τους δύο αυτούς αρχηγούς (κκ. Παπανδρέου – Αλαβάνος ).
Έκλεινα δε το άρθρο με το «Αυτοί που έφτιαξαν αυτό το κομμάτι που παζλ «Ελλάδα 2007» γνώριζαν πολύ καλά ότι στις χρηματοοικονομικές αγορές επικρατεί ο νόμος .. της ψυχολογίας. Το ίδιο καλά το γνώριζαν και οι κκ. Παπανδρέου –Αλαβάνος». Αυτά έγραφα το 2008 όταν άλλοι περί άλλων ετύρβαζαν. Οι εξελίξεις ενάμιση χρόνο αργότερα επαλήθευσαν πλήρως το παρόν ιστολόγιο. Δυστυχώς !
Όπως δυστυχώς δεν έδωσαν την πρέπουσα προσοχή («υποψιασμό») όταν το παρόν ιστολόγιο την Δευτέρα 08 Σεπτεμβρίου 2008 αποκάλυπτε ΠΡΩΤΟ στην Ελλάδα την περίφημη δήλωση του κ. Γ. Παπανδρέου στον Καναδά το 1999( ως υπουργός εξωτερικών) ότι …. «Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι».
Αυτό το δημοσίευμα που χρησιμοποιήθηκε και από πολιτικό αρχηγό στο ντιμπέιτ των αρχηγών , φέρνοντας σε εμφανή δύσκολη θέση τον κ. Γ. Παπανδρέου που δεν απάντησε. Και όμως θα ήταν τόσο δύσκολο να απαντήσει π.χ ότι ουδέποτε έχει κάνει αυτή την δήλωση; Γιατί δεν το έκανε; Ούτε τότε «υποψιάστηκαν» πολλοί από τους συμπολίτες μου. Κακώς!
Στο ίδιο έργο θεατές και πριν περίπου δύο μήνες, όταν επεσήμαινα ότι η ερώτηση Γερμανού δημοσιογράφου στην κοινή συνέντευξη Μέρκελ – Παπανδρέου «Γιατί δεν πουλάτε κάποια νησιά σας για να …ξεχρεώσετε» δεν πρέπει να την κατατάξουμε στις γραφικές αλλά στις … «στημένες» .
Όπως το ίδιο και την έξω από κάθε πολιτική και εθνική λογική, απάντηση του κ. Γ. Παπανδρέου . Από την εξέλιξη των γεγονότων ο υποψιασμένος πολίτης αντιλαμβάνεται από ποιους ήταν στημένες ερώτηση και απάντηση….
Σήμερα τοποθετώντας το κομμάτι του παζλ με τα ψιλά γράμματα αυτής της συμφωνίας, αποκαλύπτεται πλέον σε όλους ότι η πατρίδα μας ΕΠΩΛΗΘΗ!
Η εθνική μας κυριαρχία σε περίπτωση αστοχίας μεταβιβάζεται τμηματικά το 2012 με όρους Real Estate. Η δημόσια περιουσία μεταβιβάζεται στους …δανειστές-τοκογλύφους. Προς τον σκοπό τούτο εκλήθη και ο κ. Βενιζέλος ως έγκριτος νομομαθής να εξετάσει και την νομική υπόσταση της συμφωνίας. Κάτι σαν …συμβολαιογράφος!
Κυρίες και Κύριοι η πατρίδα μας ΕΠΩΛΗΘΗ !
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Στις δημοκρατίες, τις λύσεις τις δίνει ο λαός για αυτό ακριβώς και το Σύνταγμα μας προβλέπει έκτακτη προσφυγή σε εκλογές, όταν συντρέχει μείζον εθνικό

- Το ΔΝΤ δεν ήταν μονόδρομος (Μέρος Πρώτο)
Αδιέξοδος μονόδρομος
Ο κ. Παπανδρέου μαζί με το σύστημα που τον έφερε στην εξουσία, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ είναι μονόδρομος.
Μπορούν, όμως, να μας εγγυηθούν ότι ο... μονόδρομος αυτός δεν καταλήγει σ’ ένα οδυνηρό αδιέξοδο;
Μπορούν, επίσης, να μας εξηγήσουν, ποια άλλα εναλλακτικά σχέδια εξέτασαν και απέρριψαν για να καταλήξουμε σ’ αυτό;
Οδηγώντας τη χώρα στο ΔΝΤ ο κ. Παπανδρέου απώλεσε κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός του ΔΝΤ!
Η Ελλάδα, και επισήμως, είναι πλέον μια χώρα περιορισμένης κυριαρχίας. Ο ελληνικός λαός θα βιώσει, τουλάχιστον για την επόμενη τριετία, μια βίαιη λιτότητα.
Και ο πρωθυπουργός, αντί να ζητήσει συγνώμη από τους έλληνες πολίτες, μια και τους ξεγέλασε προεκλογικά, λέγοντας ότι λεφτά υπάρχουν, προσπαθεί να φορτώσει τη δική του ανικανότητα και τις δικές του ευθύνες στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. Επιδιώκει να μας καταστήσει όλους συνυπεύθυνους για την προσωπική του αποτυχία, αν και ασκεί την εξουσία μ’ ένα πρόγραμμα που ουδέποτε εγκρίθηκε από τον ελληνικό λαό.
Αναζήτησαν άλλες λύσεις;
Ο κ. Παπανδρέου οδήγησε την Ελλάδα στο ΔΝΤ, επειδή ο ίδιος δεν είχε καμιά άλλη λύση και κανένα πρόγραμμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν άλλες λύσεις. Απλώς ο ίδιος δεν τις αναζήτησε. Και δολίως οδήγησε τα πράγματα μέχρις εδώ.
Ποιος κατέστησε το ΔΝΤ μονόδρομο κ. Παπανδρέου;
Μήπως η αγχωμένη προσπάθειά σας να φορτώσετε στην Κυβέρνηση Καραμανλή, ακόμα και το… προπατορικό αμάρτημα;
(Μόλις προχθές η κα. Μέρκελ, σας υπενθύμισε τον τρόπο με τον οποίο ενταχθήκαμε στην ΟΝΕ από την Κυβέρνηση της οποίας ήσασταν προβεβλημένο στέλεχος;)
Μήπως η συστηματική δυσφήμιση της χώρας, την οποία παρουσιάζατε στο εξωτερικό ως άντρο διαφθοράς με μια οικονομία στα πρόθυρα της χρεοκοπίας;
Ήταν ποτέ δυνατόν να σας εμπιστευτούν οι αγορές με τέτοια επιχειρηματολογία;
Μήπως η ανικανότητά σας να παρουσιάσετε ένα σοβαρό και αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου της χώρας από την κρίση;
Μήπως το γεγονός ότι, έξη μήνες τώρα, δεν μπορείτε να καταλήξετε σ’ ένα φορολογικό νομοσχέδιο;
Μήπως οι γκάφες και οι δηλώσεις περί «εντατικής», ότι «δεν υπάρχει σάλιο» , τιτανικός και τα πιστόλια πάνω και κάτω από το τραπέζι;
Μήπως τα ήξεις αφίξεις για το αν χρειαζόμαστε οικονομική βοήθεια, την οποία στην αρχή δεν χρειαζόμασταν και τις τελευταίες μέρες παρακαλάμε γονυπετείς για να μας δοθεί;
Μήπως οι λεονταρισμοί προς τους κερδοσκόπους, οι οποίοι την επομένη μας έδιναν και ένα ηχηρό χαστούκι για να μας γελοιοποιήσουν;
Με όλα αυτά παραλάβατε τα spreads στις 147 μονάδες και με την πολιτική σας τα φτάσατε στις 1000! Ποιος να το έλεγε ότι η Ελλάδα θα είναι η πρώτη υποψήφια προς πτώχευση χώρα παγκοσμίως! Αυτό είναι το επίτευγμα του κ. Παπανδρέου!
Όμως, στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν μονόδρομοι!
Σ’ άλλα καθεστώτα οι πολίτες βρίσκονται σε μονόδρομο.
Στις δημοκρατίες, τις λύσεις τις δίνει ο λαός για αυτό ακριβώς και το Σύνταγμα μας προβλέπει έκτακτη προσφυγή σε εκλογές, όταν συντρέχει μείζον εθνικός λόγος. Αν η προσφυγή στο ΔΝΤ, δεν είναι σπουδαίος εθνικός λόγος, τότε ποιος είναι; Συνένοχους στην πορεία σας αυτή δε θα έχετε κ. Παπανδρέου. Είναι δική σας η επιλογή, δική σας η απόφαση, δική σας και η ευθύνη.
Και άλλοι... μονόδρομοι;
Η λογική των… μονόδρομων είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για μια δημοκρατία. Επωάζει το αυγό του φιδιού. Συνιστώσα αρχή της δημοκρατίας είναι η αντίθετη άποψη και ο σεβασμός της. Το δικαίωμα των πολιτών να επιλέγουν. Μια δημοκρατική κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνά με εκβιαστικά διλλήματα και …μονοδρόμους. Ούτε με... διατάγματα.
Αν αύριο ο κ. Παπανδρέου φέρει στη Βουλή μια πρόταση νόμου που να εκχωρεί το μισό Αιγαίο στην Τουρκία και μας πει ότι η ψήφισή του είναι μονόδρομος, διότι στην αντίθετη περίπτωση ΔΝΤ και ΕΕ θα διακόψουν το πρόγραμμα στήριξης, θα τη δεχθούμε;
Αν την επόμενη, αποδεχθεί τη χρήση του ονόματος Μακεδονία από τα Σκόπια, με το ίδιο επιχείρημα, θα συμφωνήσουμε;
Αν στη συνέχεια αποφασίσει, να στείλει χίλιους έλληνες στρατιώτες στο Ιράκ, θα πούμε πάλι ναι;
Αυτά τα εκβιαστικά διλήμματα, αυτοί οι μονόδρομοι εκτός από μια τρανή ομολογία αποτυχίας, υποκρύπτουν και μια έφεση προς τον αυταρχισμό, που, με τη σειρά της, υποσκάπτει τους κανόνες του δημοκρατικού μας συστήματος.
Η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας
Είναι προφανής και χοντροκομμένος ο στόχος της κυβέρνησης. Μιλώντας για μονόδρομο επιχειρεί να… ποινικοποιήσει τις αντιδράσεις! Θέλει να καταστείλει την κριτική και την αντίθετη άποψη. Ό,τι όσοι αντιδράμε, είμαστε πολιτικά ανεύθυνοι! Σε λίγο θα μας πουν και εθνικούς μειοδότες!
Από κοντά, βγαίνουν και κάποιοι κρατικοδίαιτοι νεοφιλελεύθεροι και ισχυρίζονται ότι το ΔΝΤ, θα είναι η σωτηρία μας!
Από πότε η σωτηρία ενός λαού προϋποθέτει την εξαθλίωσή του;
Από πότε η σωτηρία μιας χώρας, εξασφαλίζεται με την εκχώρησή της εθνικής της κυριαρχίας σε Διεθνείς Οργανισμούς;
Εγώ ήξερα ότι ο νεοφιλελευθερισμός πρεσβεύει τα ακριβώς αντίθετα!
Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο μηχανισμός οικονομικής ενίσχυσης της χώρας μας είναι μια τελειωμένη υπόθεση. Με τις λεπτομέρειες ασχολούνται. Η κυβέρνηση κάνει πως δήθεν διαπραγματεύεται ενώ στην ουσία αποδέχεται τετελεσμένα. Το σχέδιο είναι συμπεφωνημένο, ασχέτως από τη στάση που θα τηρήσει η αντιπολίτευση. Ισα-ίσα, αν ο Πρωθυπουργός ήξερε τα βασικά της θεωρίας των διαπραγματεύσεων, θα ζητούσε από την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα να είναι ήδη στους δρόμους για να διαδηλώνουν εναντίον των μέτρων, μήπως και υπό το βάρος της πολιτικής και κοινωνικής πίεσης, επιτύχει ηπιότερα μέτρα. Αλλά πού;
Αλήθεια, αναρωτήθηκε ο κ. Παπανδρέου, αν τα μέτρα αυτά μπορεί να τα αντέξει ο αμειβόμενος με το βασικό μισθό ή ο συνταξιούχος των 500 ευρώ;
Πολύ φοβούμαι ότι αυτό δεν είναι σχέδιο διάσωσης, αλλά σχέδιο αιχμαλώτισης της χώρας. Κανένας πολιτικός, που σέβεται τη χώρα του και τον εαυτό του, δεν θα δεχόταν να του υπαγορεύουν την πολιτική που θ’ ακολουθήσει.
Η Ν.Δ. πρέπει να απαντήσει με ένα ξεκάθαρο όχι στο κ. Παπανδρέου.
Ένα όχι στην εξαθλίωση της χώρας.
Ένα όχι στην εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε διεθνείς οργανισμούς.
Ένα όχι στον πρωτοφανή εμπαιγμό του ελληνικού λαού.
Ένα όχι στη τρομοκράτηση του απλού πολίτη, που βλέπει τη ζωή του να αναστατώνεται, τον ετήσιο προγραμματισμό του να τινάζεται στον αέρα και το μέλλον του να διαγράφεται ζοφερό και αβέβαιο.
Το σχέδιο αυτό δεν είναι μονόδρομος. Ο κ. Παπανδρέου το εμφανίζει ως μονόδρομο για να δικαιολογήσει την ανεπάρκεια και την παταγώδη αποτυχία του. Και ζητά συναίνεση! Αυτός που συστηματικά τορπίλιζε κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή από το 2007.
Ο κ. Παπανδρέου, συνοδοιπόρους στο δρόμο για τα Σούσα, για να παραδώσει «γη και ύδωρ», δε θα βρει.
Αυτό το δρόμο θα τον περπατήσει μόνος του, μέχρι το τέλος.
Κώστας Ροδινός


