Άφιξη codex alimentarius στην Ελλάδα....Αφήστε αυτά τα προϊόντα στα ράφια τους να τα φάνε μόνοι τους!!!

s.o.s.

Παιδιά το θέμα είναι ίσως από τα σοβαρότερα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε από τώρα και στο εξής, πχ να φανταστείτε ότι τις πατάτες Νάξου τις έχει κατοχυρώσει Ολλανδική εταιρεία, οπότε για να σπείρει κάποιος πατάτες Νάξου θα πρέπει να αγοράσει σπόρο από τους Ολλανδούς!!! Και τι άλλο θα δούμε..

Άφιξη codex alimentarius στην Ελλάδα Μια φωτογραφία 1000 λέξεις... το Codex Alimentarius έκανε την εμφάνιση του και στην Ελλάδα... ετοιμαστείτε για ακραίες καταστάσεις στο προσεχές μέλλον!!! Απαγορεύεται η φύτευση ,εξαιτίας του ότι η "ράτσα" της πατάτας ανήκει μαζί με τα δικαιώματά της σε κάποια εταιρεία ή οποία απαγορεύει την αναπαραγωγή της, κάτι σαν ΑCTA διατροφική, το λεγόμενο "Codex Alimentarius",βάσει του οποίου θα απαγορεύεται μελλοντικά η αναπαραγωγή "τέτοιου τύπου" με κατοχυρωμένη πατέντα αγροτικών προϊόντων. Προσέξτε αυτό είναι το σχέδιο , ο έλεγχος των τροφίμων, ήδη μόνο υβρίδια κυκλοφορούν που ανήκουν σε εταιρείες κι επειδή χωρίς λεφτά ζεις αλλά χωρίς φαγητό όχι, φυλάξτε παλιούς σπόρους που ξαναφύονται και δεν ανήκουν σε εταιρείες,γιατί τα υβρίδια είναι μονοετή και μολύνουν το έδαφος.Είναι σημαντικό να ενισχυθούν όσοι κρατάνε παλιούς σπόρους και να προσπαθήσουμε κι οι ίδιοι να τους αναπαράγουμε.Ο έλεγχος του φαγητού θα βοηθήσει την νέα τάξη να εδραιωθεί.! Ποτέ μην αφήσεις αμαθείς ανθρώπους να κρίνουν. Φωκυλίδης (Γνώμαι, 86) Και να προσθέσω: Ένας και μοναδικός τρόπος για να σταματήσει αυτή η πρακτική: Σαμποτάζ στα σούπερ μάρκετ, τα μπακάλικα και τους παραγωγούς που εμπορεύονται τέτοια είδη! Διαβάζετε τα καρτελάκια! Αφήστε αυτά τα προϊόντα στα ράφια τους να τα φάνε μόνοι τους!!!! Η οικονομική ζημιά είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν!!!! Ενημερώστε όσους περισσότερους μπορείτε, με όποιον τρόπο μπορείτε!!! Είναι ίσως η πιο σημαντική πληροφορία που έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια!!!

Μποϊκοτάζ του εκλογικού νόμου μέσω της …ψήφου! (ή τι κάνουμε στις εκλογές) ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!! ..

Το εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα περιλαμβάνει μια σειρά από νομικίστικες δικλείδες, που καταργούν κάθε έννοια δημοκρατίας, στον πολύ περιορισμένο βαθμό που, εξ αρχής, η δημοκρατία θα μπορούσε να φορέσει το καπέλο της αντιπροσώπευσης. Φαινομενικά, η σημαντικότερη είναι η αρχή της ενισχυμένης αναλογικής, η οποία δίνει πλεονέκτημα σε ένα κόμμα όσο πιο μεγάλο είναι το ποσοστό που παίρνει επί των έγκυρων ψήφων –δηλαδή, κάτι σαν καπιταλισμός με τις ψήφους! Με την πρόφαση της εύνοιας ισχυρών κυβερνήσεων για χάρη της πολιτικής σταθερότητας, υφαρπάζεται από τα μικρότερα κόμματα ποσοστό τόσο μεγαλύτερο όσο μικρότερο είναι το κόμμα.

Ειδικά στις μέρες μας, η αποθέωση του καπελώματος της έννοιας της δημοκρατίας, προέρχεται από την “λεπτομέρεια” της αναφοράς στιςέγκυρες ψήφους. Έτσι, σε οποιονδήποτε έχει νιώσει ότι... δεν αντιπροσωπεύεται από τα δύο μεγάλα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία, έχει φτάσει η πληροφορία ότι “τα λευκά πάνε στο πρώτο κόμμα”.

Αυτή η φράση είναι εξαιρετικά ανακριβής και υποτιμητική του πραγματικού μεγέθους του προβλήματος.

Κατ’ αρχήν, να πούμε ότι το ζήτημα αυτό είναι ανεξάρτητο από το πως λειτουργεί η ενισχυμένη αναλογική, στην περίπτωση της οποίας μεταφέρονται ποσοστά έγκυρων ψήφων από τα μικρά στα μεγάλα κόμματα (θα επανέλθω στην ενισχυμένη αναλογική παρακάτω).

Το θέμα, εδώ, αφορά όλες τις μη έγκυρες ψήφους (άκυρα και λευκά από κοινού), αλλά, με απολύτως όμοιο τρόπο, και την αποχή που είναι πολύ μεγαλύτερη ως ποσοστό (άνω του 40% με αυξητική τάση!!). Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα μια δημοσκόπηση της VPRC που δημοσιοποιήθηκε αρχές Σεπτεμβρίου του 2011, για να γίνει σαφής η, στιγμιαία τουλάχιστον, έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης, αλλά και του οποιουδήποτε πιθανού εκλογικού αποτελέσματος, αν γίνονταν εκλογές εκείνη τη στιγμή – θεωρώντας ότιη δημοσκόπηση δεν είναι μαγειρεμένη.

Η πλήρης πραγματική εικόνα, όπως παρουσιάζεται στο παρακάτω σχήμα, δείχνει χονδρικά ότι, με βάση τα στοιχεία της δημοσκόπησης:
(α) περίπου το μισό εκλογικό σώμα επιλέγει την αποχή,
(β) περίπου το 1/4 είναι αναποφάσιστο ή δεν απαντά, και
(γ) τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν σίγουρο συνολικό ποσοστό μόλις 16% τη δεδομένη χρονική στιγμή.



Αν θεωρήσουμε ότι το ποσοστό που είναι αναποφάσιστο ή δεν απαντά θα κατανεμηθεί αναλογικά σε έγκυρες ψήφους σε κόμματα (ανάλογα με το ποσοστό τους) και σε αποχή, και μη λαμβάνοντας υπόψη πιθανά άκυρα ή λευκά, η εικόνα που προκύπτει μας δίνει 27,9% αθροιστικά για τα δύο μεγάλα κόμματα και 51,6% για την αποχή μαζί με τα παραπάνω αποκαλούμενα “ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ”, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.



Τέλος, η δημοσκόπηση, αφαιρώντας την αποχή, παρουσιάζει ως αθροιστικό ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων ένα 54,5%, που θα ήταν και αυτό που θα έπαιρναν στις εκλογές! Η κατανομή που θα μας έδειχναν τα κανάλια είναι αυτή που φαίνεται στο σχήμα που ακολουθεί.



Η παραπάνω γραφική παρουσίαση πρέπει να κάνει εμφανή στον καθένα την παραχάραξη και πλήρη αλλοίωση της πραγματικής δημοκρατίας από τη επίπλαστη “αντιπροσωπευτική δημοκρατία”, η οποία κρύβεται πίσω από την αποξένωση τεράστιων κοινωνικών ομάδων που είτε αδιαφορούν, είτε διαφωνούν με τα κύρια πολιτικά/ιδεολογικά ρεύματα και με το κομματικό σύστημα, ή και υπάγονται σε κόμματα που δεν μπαίνουν στη βουλή.

Αποκαλύπτεται εδώ, πλήρως, το πως η “αντιπροσωπευτικότητα” καταργεί τη βούληση πολυάριθμων μικρών ομάδων, που είναι συνολικά σχεδόν το μισό της κοινωνίας στις μέρες μας, μόνο και μόνο επειδή δεν χωράνε στα κουτάκια των, πολυσυλλεκτικών κατά τα άλλα, κομμάτων και των ιδεολογιών. Γίνεται φανερό, γενικότερα, γιατί “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” δεν είναι καθόλου δημοκρατία.

Μόνο μετά από την παραπάνω απίστευτη αλλοίωση της λαϊκής βούλησης θα εφαρμοστεί ο κανόνας της απλής αναλογικής, ώστε τα ποσοστά των εδρών που θα πάρουν τα κόμματα στη βουλή να μην έχουν καμία λογική σχέση με το αποτέλεσμα της λαϊκής ψήφου, παρά μόνον αυτή μιας μαθηματικής φόρμουλας παραμόρφωσης. Κατά τη γνώμη μου, η αναλογία της παραπάνω κατανομής των ψήφων σε κόμματα με την καπιταλιστική κατανομή του χρήματος στην κοινωνία είναι καταπληκτική!

Επιπλέον των παραπάνω, όσα κόμματα δεν φτάνουν το όριο του 3% δεν μπαίνουν καθόλου στη βουλή. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι, ακριβώς εδώ μπορούν να στηριχθούν τα υγιή δημοκρατικά κομμάτια της κοινωνίας για να προκαλέσουν ένα καίριο και τελειωτικό χτύπημα στο ψεύδος της “αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας” και του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος.

Αν, δηλαδή, αυτό το 48,8% που απέχει από τις εκλογές, ή έστω ένα μεγάλο μέρος του, ψηφίσει κάποιο “ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ” (τα λεγόμενα και “ΛΟΙΠΑ”), δηλαδή ένα κόμμα από αυτά που δεν μπαίνουν στη βουλή, με τρόποτυχαίο (π.χ. μας αρέσει το όνομά του με το πιο ιδιότροπο κριτήριο που μπορούμε να φανταστούμε!), τότε θα προκύψει ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα.

Θεωρείστε, για παράδειγμα, ότι τα παραπάνω αποτελέσματα της δημοσκόπησης είναι πραγματικά αποτελέσματα εκλογών, αλλά ότι η αποχή έχει πάει στο “ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ”. Αυτό θα είχε το αποτέλεσμα που φαίνεται στο μεσαίο από τα παραπάνω σχήματα, και το κυανό χρώμα θα αντιστοιχούσε σε έγκυρες ψήφους, που παίρνουν κόμματα που δεν μπαίνουν ή μπαίνουν οριακά στη βουλή. Φανταστείτε, για παράδειγμα, καμιά δεκαπενταριά (15) “κυανά” κόμματα οριακά άνω του 3%. Θα αποτελούν συνολικά ένα έως 45% και θα πρέπει τα υπόλοιπα κόμματα να συνεργαστούν με αρκετούς από αυτούς για να κάνουν κυβέρνηση!

Αν, πάλι, είναι πολύ περισσότερα “κυανά” κόμματα, και τα περισσότερα δεν παίρνουν 3% για να μπουν στη βουλή, πάλι οι ψήφοι είναι έγκυρες. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, τα κόμματα που μπαίνουν στη βουλή θα μοιραστούν όλες τις έδρες και αυτό θα σημαίνει δύο πράγματα:
1. ότι το έως 50% των ψήφων θα πρέπει να μοιραστεί το 100% των εδρών, ενώ το γράφημα στα κανάλια πρέπει να δείχνει περίπου ίσο ποσοστό στο κυανό “ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ”, που δεν θα μπαίνει στη βουλή, και
2. ότι μεγάλος αριθμός από τα κόμματα που μπαίνουν στη βουλή θα πρέπει να συνεργαστούν για να κάνουν κυβέρνηση!

Παρατηρείστε, μεταξύ του τρίτου και του δεύτερου σχήματος, ότι, όταν μπαίνει ένα ποσοστό της τάξης του 50% στα έγκυρα, το ποσοστό που έπαιρναν όλα τα άλλα κόμματα πριν πέφτει περίπου στο μισό! Το αντίστοιχο ισχύει και στην περίπτωση που μπαίνει ένα 30-33% στα έγκυρα, όπου το ποσοστό που έπαιρναν όλα τα άλλα κόμματα πριν μειώνεται, χονδρικά, κατά το 1/3. Δηλαδή,σε καμία περίπτωσηδεν ισχύει εδώ, όπως ίσως έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε, ότι “η ψήφος πηγαίνει στο πρώτο κόμμα” επειδή το κόμμα που ψηφίζουμε δεν μπαίνει στη βουλή.

Σε κάθε περίπτωση, τέτοιου τύπου εκλογικά αποτελέσματα θα αποτελέσουν κόλαφο για το σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, και ξεκάθαρο μήνυμα ότι ζητείται μετάβαση σε αμεσοδημοκρατικό σύστημα. Ένα τέτοιο μήνυμα, μάλιστα, μπορεί να δείξει ξεκάθαρα και προς το εξωτερικό την απονομιμοποίηση των αποφάσεων οποιασδήποτε κυβέρνησης και την νομιμοποίηση οποιουδήποτε τύπου κινητοποιήσεων, οι οποίες, μάλιστα, θα αποκτήσουντρομερήδύναμη, σε αντίθεση με την τωρινή “νομιμοποίηση” της καταστολής τους! Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία, η αγανάκτηση του κόσμου να μετουσιωθεί σε ψήφο!
γράφει ο Σταμάτης Καββαδίας

από το stamatiskavadias via apnea

Εχθές συντελέστηκε Επίσημη Χρεωκοπία της Ελλάδας ή εγώ είμαι ο μαλάκας που δεν καταλαβαίνω;

Εχθές συντελέστηκε Επίσημη Χρεωκοπία της Ελλάδας ή εγώ είμαι ο μαλάκας που δεν καταλαβαίνω;

Ειλικρινά δυσκολεύομαι να γράψω σήμερα.
Αισθάνθηκα ένα κόμπο στο λαιμό καθώς έβλεπα ειδήσεις.
Επί μισή ώρα έβλεπα χαρούμενα πρόσωπα να πανηγυρίζουν για την "επιτυχία του PSI, για την Ελλάδα που απέφυγε οριστικά τη Χρεωκοπία".
Και πάνω που....
αναρωτιόμουν αν εγώ είμαι ο μαλάκας που αντιλαμβανόμουν ακριβώς το αντίθετο. άρχισα να θυμάμαι.
Θυμάμαι απλώς και σας θυμίζω τι έλεγε ο Παπακωνσταντίνου για το "κούρεμα του Χρέους", το οποίο το εξίσωνε με τη Χρεωκοπία και το Πιστωτικό γεγονός.
Για του λόγου το αληθές, ορίστε το βίντεο με τον πρώην Υπ.Οικ. να αναλύει το πόσο καταστροφικό είναι το κούρεμα, δηλαδή το PSI!



Και εκτός αυτού σας παραπέμπω και σε παλαιότερή μου δημοσίευση ("Τι έλεγε το ΠΑΣΟΚ πέρυσι για το κούρεμα. Τότε ή τώρα ψεύδεται;) όπου παρέθετα τις επίσημες θέσεις από το site του ΠΑΣΟΚ για το "κούρεμα", πριν αυτό αποφασιστεί να πραγματοποιηθεί τελικά, οπότε και το ΠΑΣΟΚ άρχισε να λέει... τα αντίθετα!
Επιγραμματικά σας θυμίζω πως η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ συμπέραινε τελικά πως:
- Η αναδιάρθρωση του χρέους καταλήγει σε επιβάρυνση μεγαλύτερη από το αρχικό ποσό τους διακανονιζόμενου χρέους
- Οι επιπτώσεις στο εθνικό οικονομικό σύστημα είναι άμεσες και συμπεριλαμβάνουν μεγάλη κρίση ρευστότητας και χρεοκοπία τραπεζών
- Οι επιπτώσεις στο διεθνές οικονομικό σύστημα εγείρουν τεράστιες πολιτικές πιέσεις για ικανοποίηση των πιστωτών
- Οι πιέσεις αυτές αφορούν τόσο την πολιτική διαπραγμάτευση για το διακανονισμό του χρέους όσο και τις άμεσες διεθνείς οικονομικές συναλλαγές της χώρας
- Η χώρα τίθεται σε δυσμενή θέση στο πλαίσιο των διεθνών πολιτικών και οικονομικών της σχέσεων
- Η χώρα ουσιαστικά εξοβελίζεται από τις διεθνείς αγορές
Τρελάθηκαν οι του κόμματος;
Είχαν πράγματι αυτή τη γνώμη, αλλά συζήτησαν με κάποιον και τους... άλλαξε μυαλά;
Το κούρεμα είναι και σωτηρία και καταστροφή, σαν το... ποτήρι που είναι ταυτόχρονα και μισοάδειο και μισογεμάτο;
Τα παιδία παίζει;

Και πριν κοπάσουν αυτές οι σκέψεις στο μυαλό μου, συνεχίζουν οι ειδήσεις και με μια τελείως τυπική ανακοίνωση, μας γνωστοποιεί η παρουσιάστρια των ειδήσεων ότι "χτες ενεργοποιήθηκαν τα CDS, τα ασφάλιστρα κινδύνου για Χρεωκοπία της χώρας μας"!
Ναι γι' αυτό πανηγύριζαν οι Κυβερνώντες και οι Δημοσιογράφοι!
Αυτό για το οποίο η Κυβέρνηση κατηγορούσε την Αριστερά ότι θα επιφέρει αν συνεχίσει την αντιμνημονιακή πολιτική της, ΝΑΙ!, αυτό το ίδιο έγινε μόλις χτες και μάλιστα εντός Μνημονίου!

Αν αυτό δε λέγεται Γενική Συνωμοσία Κυβέρνησης και ΜΜΕ για να ξεπεράσουν τη χθεσινή ημέρα, 9 Μαρτίου 2012, ημέρα Χρεωκοπίας της Ελλάδας, αποφεύγοντας την επανάσταση του λαού...
ΤΟΤΕ ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ;;;

Ναι, μιλώ ευθέως για συνωμοσία, αφού την ώρα που η οικονομικο-πολιτική ελίτ της χώρας πανηγύριζε τη διάσωσή της από την πτώχευση, οι οίκοι αξιολόγησης, εχθές 9 Μαρτίου, ανακοίνωσαν ότι στην Ελλάδα συντελέστηκε "πιστωτικό γεγονός". Δηλαδή ΠΤΩΧΕΥΣΗ!!!


Ρε σεις βοηθήστε με και πείτε μου: Είμαι μαλάκας ή εδώ έχει γίνει της συνωμοσίας το κάγκελο;
Έχουν αντιστρέψει επιμελώς την πραγματικότητα και τη μέρα της Κηδείας του Ελληνικου Λαού, έρχονται οι Κυβερνήτες και οι Τηλε-παπαγάλοι τους και, αντί για κόλυβα, μας μοιράζουν... κουφέτα!
Όχι ρε, δε τα κάνουν για πλάκα αυτά, ούτε απλώς κάνουν κωλοτούμπες.
Είναι Συνωμότες σε μια Ανίερη Συμμαχία, επίγονο της συνωμοσίας της Ιεράς Συμμαχίας του Μέττερνιχ στο Λάιμπαχ.
Είναι μια συνωμοσία στην οποία πρωταγωνιστούν η πολιτική και η οικονομική ελίτ της χώρας και των οργάνων της Ε.Ε. και έχουν ως εκτελεστικά όργανα τα προπαγανδιστικά ΜΜΕ, που μας προσφέρουν μια αντεστραμμένη πραγματικότητα.

Παίζουν ένα ανίερο παιχνίδι με την Πραγματικότητα;
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου σχεδόν τα πάντα γίνονται υπό το Καθεστώς μιας Συνωμοσίας πίσω απ' τις Κουρτίνες και εμείς δε βλέπουμε παρά τα είδωλά των αληθινών πραγμάτων που μας τα παρουσιάζουν κατά το δοκούν και κατά το συμφέρον τους οι "θαυματοποιοί":
Όχι αγαπητοί μου, αυτές δεν είναι αναρωτήσεις του Λιακόπουλου και άλλων γραφικών επαγγελματιών συνωμοσιολόγων.
Είναι η θεωρία του Πλάτωνα (διά στόματος Σωκράτη) και ο πλέον διάσημος "Μύθος του Σπηλαίου" του.
Και κάθε άνθρωπος πρέπει να διαβάσει έστω επιγραμματικά αυτόν τον τόσο πραγματικό μύθο, για να καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει γύρω του.


Τι μας λέει ο Μύθος του Σπηλαίου του Πλάτωνα λοιπόν;;; Πηγή
Σε μια σπηλιά κάτω από τη γη, που έχει την είσοδό της ανοιγμένη στο φως, ζουν από παιδιά άνθρωποι αλυσοδεμένοι από τα πόδια και τον τράχηλο.
Πίσω τους, ψηλά και σε απόσταση, υπάρχει φωτιά αναμμένη και στο ενδιάμεσο ένας δρόμος, κατά μήκος του οποίου βρίσκεται ένας μικρός τοίχος, όπως τα παραπετάσματα των θαυματοποιών. Πίσω απ΄ τον τοίχο περνούν άνθρωποι μεταφέροντας πάνω από το ύψος του κάθε λογής αντικείμενα, καθώς και ομοιώματα ανθρώπων και ζώων. Οι σκιές τους προβάλλονται χάρη στο φως της φωτιάς στο βάθος του σπηλαίου, το μοναδικό οπτικό πεδίο των δεσμωτών. Ανήμποροι να κινηθούν και περιοριζόμενοι στη φυσική τους όραση οι έγκλειστοι νομίζουν πως οι σκιές είναι τα ίδια τα αντικείμενα και ο αντίλλαλος από τις ομιλίες εκείνων που κινούνται πίσω από το τοιχίο, η φωνή των σκιών.
Ο κόσμος του σπηλαίου και όσα διαδραματίζονται εντός του είναι τόσο δεδομένος, ώστε να μη γεννά την παραμικρή αμφιβολία για το αν είναι αληθινός.
Καθηλωμένοι στην ίδια θέση οι έγκλειστοι βλέπουν μόνο σκιές και, ελλείψει άλλων ερεθισμάτων, θεωρούν αυτονόητη την αυθεντικότητά τους. Τα δεσμά τούς στερούν κάθε δυνατότητα κίνησης, αυτενέργειας και διεύρυνσης του οπτικού τους πεδίου. Προσωπική δράση δεν υφίσταται. Υπάρχει μόνον όρασης αλλά και αυτή δεν είναι άλλο από παθητική παρατήρηση των συμβάντων, αναντίρρητη αποδοχή των δεδομένων των αισθήσεων, άγνοια, πλάνη.
Στον κόσμο του σπηλαίου επικρατεί απόλυτη ομοιομορφία. Κανένας δεσμώτης δεν ξεχωρίζει από τους άλλους, γιατί κανένας δεν έχει συναίσθηση της μοναδικότητας του. Η αυτογνωσία και η ετερογνωσία απουσιάζουν, καθώς δε βλέπουν τίποτε άλλο εκτός από τις σκιές του εαυτού τους και των συνανθρώπων τους.
Κάποια στιγμή όμως, ένας από αυτούς κατορθώνει να ελευθερωθεί και να ανέβει στον κόσμο του φωτός. Σηκώνεται, στρέφει το λαιμό του, περπατά, κοιτάζει προς το μέρος της φωτιάς και εν συνεχεία προς τα αντικείμενα που περιδιαβαίνουν το παρατείχισμα. Το πέρασμα από τη σκιά στο αισθητό είναι το πρώτο βήμα, η αρχή μιας επίπονης και κοπιώδους πορείας προς τη γνώση και την αλήθεια.
Ο δεσμώτης έρχεται πιο κοντά στο ον και σε αντικείμενα περισσότερο πραγματικά. Πλάι του βρίσκεται κάποιος που διακριτικά τον καθοδηγεί, συζητώντας και ρωτώντας τον σχετικά μ΄ αυτά που πρωτοαντικρίζει.
Ο δεσμώτης τότε περιέρχεται στην κατάσταση του απορείν, βρίσκεται σε αμηχανία και αδυνατεί να δώσει μιαν απάντηση, όταν αυτός που είναι δίπλα του τον ρωτά τι βλέπει. απορείν δεν εκφράζει μόνον την πνευματική του σύγχυση, αλλά και τη συνειδητοποίηση της αγνοίας του. Η ύπαρξη των ομοιωμάτων θέτει εκ των πραγμάτων ζήτημα σύγκρισης με τις σκιές τους, αναφορικά με το βαθμό αυθεντικότητας. Ο δεσμώτης καλείται ν΄ αποφασίσει ποιο από τα δύο δεδομένα είναι αληθέστερον.
Η πορεία προς τον κόσμο του φωτός σηματοδοτείται από ένα πλήθος δυσχερειών και από οδύνη.
Κοιτάζοντας προς το μέρος της φωτιάς ο πλατωνικός ήρωας αλγοι και αδυνατεί να διακρίνει εκείνα ων τότε τάς σκιάς εώρα. Στρέφοντας το βλέμμα του λίγο αργότερα προς την έξοδο του σπηλαίου υποφέρει κι ο πόνος του μεγιστοποιείται όσο περισσότερο πλησιάζει στον κόσμο των νοητών.
Αυτομάτως ο δεσμώτης αντιδρά, αμύνεται, επιμένει να θεωρεί τις σκιές αληθέστερες των ομοιωμάτων και προσπαθεί να επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση. Αυτό που προκαλεί την αντίστασή του, είναι παραδόξως αυτό που τον παρακινεί να εξέλθει από το σπήλαιο είναι το απορείν, που το τοποθετεί στο μεταίχμιο, ανάμεσα στο παρόν του κόσμου των σκιών και στο άδηλο μέλλον ενός καινούργιου κόσμου. Ο δεσμώτης δε θέλει να διακινδυνεύσει την ασφάλεια της ψευδαίσθησης για μιαν αλήθεια που δεν του εγγυάται εξαρχής κάτι καλύτερο. Η απάρνηση της ζωής του σπηλαίου και το ξεκίνημα μιας καινούργιας πορείας, η οποία, ώσπου να περατωθεί, τον αφήνει μετέωρο στο άγνωστο, συνεπάγεται αναμφίβολα οδύνη, ένα μεγάλο ψυχικό κόστος που δικαιολογημένα θα προσπαθήσει να αποφύγει.
Η αντίσταση θα καμφθεί σταδιακά, όταν αρχίσει να συνηθίζει την καινούργια κατάσταση, να εξοικειώνεται με τις νέες συνθήκες. Σταδιακά λοιπόν, ανεβαίνοντας στον κόσμο του φωτός, θα μπορέσει να διακρίνει τις σκιές των νοητών και τα είδωλα τους στις υδάτινες επιφάνειες, έπειτα αυτά τα ίδια και τέλος, τον ήλιο , την υπέρτατη ιδέα του αγαθού επίτροπο του ορατού κόσμου και αιτία ύπαρξης των πάντων.
Κάθε βήμα του δεσμώτη μεταβάλλει την ποιότητα της όρασής του. Η φυσική όρασις, η συνυφασμένη με την κατ΄αίσθησιν αντίληψιν, μετατρέπεται από παθητική παρατήρηση των σκιών σε ενεργητική κίνηση του βλέμματος, σε αμφιβολία τη στιγμή που αντικρίζει τη φωτιά και τα ομοιώματα των αντικειμένων. Κατόπιν, στο πρώτο στάδιο του νοητού, ισοδυναμεί με την διά του προσωπικού συλλογισμού απόπειρα σύλληψης των όντων ενώ στο τέλος της πορείας, λαμβάνει την έννοια της ενορατικής αποκαλύψεως: ο δεσμώτης θεάται το Αγαθόν, το βλέπει με τα μάτια της ψυχής του, το βιώνει.
Ποιος είναι όμως αυτός που τον ελευθερώνει και τι χαρακτήρα έχει η καθοδήγηση του;
Η παιδεία, μας λέει ο Πλάτων, επαναφέρει το ευγενέστερο μέρος της ψυχής προς την θέα του αρίστου ανάμεσα στα όντα, τη βοηθά να στραφεί από το γιγνόμενον προς το όν, φτάνοντας στην κορυφή του. Η πλατωνική παιδεία είναι η διαλεκτική, η δια του λόγου τέχνη, η οποία αποδεσμεύει το άτομο από την αυταπάτη και την πλάνη των σκιών.
Λόγος, αντίλογος, επικοινωνία με τον άλλον, τον ειδότα. Αυτός λοιπόν που ελευθερώνει το δεσμώτη είναι ο δάσκαλος – φιλόσοφος, ο οποίος με τη μέθοδο των ερωταποκρίσεων στέφει το όμμα της ψυχής του προς το νοητόν. Χωρίς να παρέχει μια προκατασκευασμένη γνώση, ο ειδώς βρίσκεται δίπλα του, τον βοηθά να κατανικήσει την εσωτερική του αντίσταση και να αποτολμήσει την ανάβαση εκείνη, η οποία θα του αποκαλύψει το ενυπάρχον, αλλά λησμονημένο όραμα των ιδεών.
Κοπιώδης και επίπονη η ανάβαση, στο τέρμα της αποζημιώνει το δεσμώτη για την όλη την οδύνη που υπέστη. Αντικρίζοντας το Αγαθόν κατανοεί – συνειδητοποιεί την ουσία της ύπαρξής του και του γίγνεσθαι.
Η θέασις - αποκάλυψη της υπέρτατης ιδέας του νοητού έχει ως αποτέλεσμα τη ριζική αναμόρφωση της ζωής του, την αναθεώρηση της μέχρι πρό τινος αυτοαντίληψης και ετεροαντίληψής του.
Στο εξής, ο απελεύθερος δεσμώτης καθίσταται ικανός να ενεργεί με βάση τα δικά του καθοδηγητικά πρότυπα, να είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του, μπορεί να αντιστέκεται σε οποιαδήποτε εξωτερική επιβολή.
Είναι σε θέση να αναγνωρίζει τη μη αυθεντικότητα των σκιών και – επιστρέφοντας στο σπήλαιο – να πολεμά τις δοξασίες και τα είδωλα.
Η ανάβαση στον κόσμο του φωτός συνιστά μια πορεία, η οποία ξεκινώντας από μια αρνητική γνώση, από τη γνώση "του τι δεν είναι", απολήγει στην αυτογνωσία και την κοσμογνωσία.--


Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι πιθανότατα όσα βλέπουμε είναι προιόντα της σκηνοθεσίας των "θαυματοποιών" (κυβερνώντων, δημοσιογράφων κλπ.).
Η καθολική και συντονισμένη αντιστροφή της πραγματικότητας της Πτώχευσης της Ελλάδας που συντελέστηκε χτες και κρύφτηκε πίσω από τους προπαγανδιστικούς πανηγυρισμούς και τα ψεύτικα χαμόγελα είναι προφανής. 
Όποιος έχει έστω και ένα επιχείρημα πως δεν πρόκειται για Συνωμοσία, είμαι πρόθυμος να το ακούσω και να βροντοφωνάξω: 
"εντάξει εγώ είμαι ο μαλάκας και χθες, 9 Μαρτίου 2012, η Ελλάδα δε χρεωκόπησε και επισήμως"!



-- 
http://toixo-toixo.blogspot.com

Μα γιατί γιαούρτωσαν τον Νταλάρα άραγε? lol

Παραιτήθηκε ο εισηγητής της ACTA (σχέδιο παγκόσμιας φίμωσης και ελέγχου της πληροφορίας)

Share

Ο ειδικός εισηγητής της ΕΕ για την ACTA παραιτήθηκε, αποκαλώντας την διαδικασία που προηγήθηκε "παρωδία" Σύμφωνα με πληροφορίες της ιστοσελίδας Techdirt, o Kader Arif, ο...
αξιωματούχος που διόρισε η ΕΕ ως επίσημο εισηγητή για το θέμα της συμφωνίας ΑCTΑ, μιας συμφωνίας που αφορά επίσημα στην "κατοχύρωση της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο", αλλά ανεπίσημα και ουσιαστικά στο φίμωμα του διαδικτύου, είχε δηλώσει παραίτηση από προχθές, λίγο πριν υπογραφεί η συμφωνία από 22 κράτη-μέλη της ΕΕ (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα), αποκαλώντας την διαδικασία "παρωδία". Ο κ. Kader Arif, το πρόσωπο που είχε την ευθύνη για τη διερεύνηση όλων των πτυχών της συμφωνίας ΑCTA, προτού αυτή ψηφιστεί από την ΕΕ, παραιτήθηκε, εκφράζοντας συγχρόνως την "αποστροφή" του, όπως δήλωσε, για τη διαδικασία που εκτυλίχθηκε παρασκηνιακά, μέχρι να πειστεί η ΕΕ να υπογράψει την συμφωνία ΑCTA. Είναι προφανές από το παρακάτω απόσπασμα από την επιστολή παραίτησής του, ότι ο εισηγητής που διόρισε η ΕΕ κάθε άλλο παρά ικανοποιημένος ήταν από τις έρευνές του γύρω από τις επιπτώσεις της νέας νομοθεσίας στη ζωή των πολιτών της ΕΕ. Παραθέτουμε ένα εύγλωττο απόσπασμα από την επιστολή παραίτησης του κ. Arif: Επιθυμώ να καταγγείλω, με τον εντονότερο δυνατό τρόπο, την όλη διαδικασία που οδήγησε στην υπογραφή αυτής της συμφωνίας. 1ον: Δεν ελήφθησαν υπ' όψιν σε αυτή τη διαδικασία οι απόψεις των κοινωνικών οργανώσεων των πολιτών των χωρών-μελών της ΕΕ. Υπήρξε έλλειψη διαφάνειας, ήδη από την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Υπήρξαν διαδοχικές αναβολές της υπογραφής του εγκεκριμένου από εμάς κειμένου, χωρίς να δοθούν εξηγήσεις. Δεν περιελήφθησαν στο τελικό κείμενο τα αιτήματα τιυ Ευρωκοινοβουλίου , τα οποία είχαν διατυπωθεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των συνελεύσεών μας. Ως εισηγητής του κειμένου αυτού, θα ήθελα να καταθέσω ότι δεν έχω ποτέ πριν έλθει αντιμέτωπος με ελιγμούς σαν αυτούς που προήλθαν κατ' επανάληψη από την δεξιά παράταξη αυτού του Κοινοβουλίου, οι οποίοι στόχευαν στο να επιβληθεί βεβιασμένα μια δέσμη προτετελεσμένων αποφάσεων, προτού προλάβει να ενημερωθεί η κοινή γνώμη, η οποία έπρεπε κανονικά να είναι σε εγρήγορση. Λόγω της απαράδεκτης αυτής διαδικασίας, στερήθηκε το Κοινοβούλιο το αναφαίρετο δικαίωμά του της έκφρασης, αλλά στερήθηκε και τα μέσα, τα οποία δικαιωματικά έχει στη διάθεσή του ώστε να εκφράζει νόμιμα αιτήματα των πολιτών. Όλοι γνωρίζουμε ότι η συμφωνία ACTA είναι προβληματική, λόγω των επιπτώσεών της στις ατομικές ελευθερίες, λόγω του γεγονότος ότι αδίκως καθιστά υπεύθυνους τους παρόχους πρόσβασης στο Διαδίκτυο, λόγω των συνεπειών της στην παραγωγή γενόσημων φαρμακευτικών προϊόντων, αλλά και λόγω της μηδενικής προστασίας που μας παρέχει σε ό,τι αφορά στις γεωγραφικές ενδείξεις μας. Η συμφωνία αυτή ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή των πολιτών, Και όμως, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αποτραπεί το Ευρωκοινοβούλιο από το να εκφράσει τη γνώμη πάνω σε αυτό το θέμα. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, σήμερα θα ήθελα να στείλω ένα σημαντικό μήνυμα και μια ηχηρή προειδοποίηση στην κοινή γνώμη σχετικά με αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση. Σας δηλώνω, επίσης, ότι προσωπικά αρνούμαι να λάβω μέρος σε αυτή την παρωδία. Σε τέτοιους καιρούς, είναι πραγματικά πολύ σπάνια μια τόσο αφοπλιστική ειλικρίνεια από τους πολιτικούς κύκλους. Η επιστολή αυτή του κ. Arif ισοδυναμεί με μια άμεση και σαφή αποκήρυξη της όλης διαδικασίας. Όσον αφορά το πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία, θα είναι ενδιαφέρον να δούμε εάν η συγκεκριμένη επιστολή θα έχει κάποιο αντίκτυπο. Ενώ 22 χώρες της ΕΕ υπέγραψαν τελικά την συμφωνία ΑCTA στις 26/01, θα πρέπει να επικυρωθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον ερχόμενο Ιούνιο, ώστε να έχει ισχύ. Η παραίτηση του κ. Arif σίγουρα δεν θα περάσει απαρατήρητη. Ας ελπίσουμε ότι η πράξη του αυτή θα διευκολύνει τα μέλη του Ευρωκοινωβουλίου να εκφραστούν απερίφραστα εναντίον της συμφωνίας ACTA. Θα είναι σίγουρα μια δύσκολη μάχη. Οι υποστηρικτές της ACTA έχουν εργαστεί επιμελώς εδώ και χρόνια, έτσι ώστε η συμφωνία να εγκριθεί και στις ΗΠΑ, και στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Για αυτούς - δεν θα πρέπει να αμφιβάλλει κανείς για αυτό - η εφαρμογή της είναι μια τελειωμένη υπόθεση. Ισχυρές αντιδράσεις από την Ε.Ε. Η ΕΕ, μετά από τις αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν σε ορισμένες χώρες, τελικά ΔΕΝ συμπεριέλαβε στη συμφωνία μια παράγραφο, σύμφωνα με την οποία, αν καταδικαστεί ένας χρήστης διαδικτύου 3 φορές για παράβαση της ΑCTA, του απαγορεύεται με το νόμο η πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η παράγραφος δεν ισχύει τελικά για την ΕΕ. Όμως, ισχύει για τους πολίτες των άλλων χωρών (εκτός ΕΕ), που υπέγραψαν τη συμφωνία... Οι χρήστες το διαδικτύου αναρωτιούνται... Πρόσεξτε τώρα... Αυτό που προέκυψε, και το συζητούν σε κάποια ιστολόγια, είναι: Μήπως θα μπορούν να μας κλείνουν την πρόσβασή μας στο διαδίκτυο από μια ΑΛΛΗ χώρα (π.χ τις ΗΠΑ) επειδή κάναμε 3 παραβάσεις; Ήμια χώρα θα μπορεί να αποκλείει την πρόσβαση σε χρήστες μιας άλλης χώρας; Ανοίγουν οι πόρτες μίας παγκόσμιας δικτατορίας; Απόσπασμα από σημερινό άρθρο σε αμερικάνικη ιστοσελίδα: "Η νέα αυτή συμφωνία δίνει ακόμα και σε κυβερνήσεις εκτός της χώρας της οποίας κατοικεί κάποιος, αλλά και σε οποιονδήποτε είναι ιδιοκτήτης πνευματικών δικαιωμάτων, απεριόριστα δικαιώματα. Αν σου απαγγελθεί η κατηγορία ότι παραβίασες τα πνευματικά δικαιώματα κάποιου, τότε θα σου κλείσουν την ιστοσελίδα σου χωρίς να σε περάσουν από δίκη και θα πληρώσεις πρόστιμο ή θα σε στείλουν στη φυλακή. Και δεν είναι απαραίτητο αυτός που σου έχει κάνει μήνυση να διαμένει στις ΗΠΑ. Μπορεί να σε κατηγορήσει μια άλλη κυβέρνηση ή ένας ιδιοκτήτης πνευματικών δικαιωμάτων στην άλλη άκρη του κόσμου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχεις παραβιάσει τα πνευματικά του δικαιώματα. Δεν έχει σημασία. Μέχρι στιγμής την ΑCTA την υπέγραψαν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και άλλες 7 χώρες, και ο αριθμός αναμένεται να αυξηθεί..."
 Πηγή
kostasxan 

Πωλείται η Ελλάδα και θυμάμαι...

 
Πώς αρρωστήσαμε τόσο πολύ;
Πώς καταφέραμε να πέσουμε σε τέτοιο πάτο;
Στο χαμηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει μια ανθρώπινη ύπαρξη;

Πώς γίναμε τόσο τυφλοί, τόσο κουφοί, τόσο ανάπηροι στο σώμα και στο μυαλό και στην ψυχή;

Πώς αφήνεις τον ίδιο σου τον τόπο, τον ίδιο σου τον εαυτό να ξεπουλιέται; ΠΩΣ;

Θα σου πω πώς…

Γιατί πάει πολύς καιρός τώρα που ξεπουλιέται όλη η Ελλάδα, κι ήμουνα ΕΔΩ.
Γιατί ΘΥΜΑΜΑΙ…
Ήμουνα ΕΔΩ.

Μεγάλωσα σ' αυτήν εδώ τη χώρα, μέσα στις εξελίξεις των καιρών.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον θρίαμβο της "Δημοκρατίας" ενάντια της "Χούντας".

ΘΥΜΑΜΑΙ τους φοιτητές που χύσανε το αίμα τους στο Πολυτεχνείο.
Την ανάσα του κόσμου, τις ελπίδες μετά από αυτό το αίμα "για μια ελεύθερη Ελλάδα", όπου μπορούσες να δουλέψεις, να φας ψωμί και να πατήσεις στα πόδια σου, να φτιάξεις σπιτικό και οικογένεια, να ζήσεις επιτέλους σαν άνθρωπος.

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισε η μπασταρδοποίηση του "αρχαίου αθάνατου ελληνικού πνεύματος".

ΘΥΜΑΜΑΙ τις πρώτες κυβερνήσεις, τα Κόμματα, τις πρώτες τους συναντήσεις με την Αμερική και την Ευρώπη.

ΘΥΜΑΜΑΙ τους πολιτικάντηδες στα μπαλκόνια, τους μεγάλους λόγους τους, και τη λαοθάλασσα με τις χιλιάδες σημαίες από κάτω, να φωνάζει συνθήματα "προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα".

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις". Λεφτά στους φτωχούς αγρότες, "για μια καλύτερη Ελλάδα".
Βέβαια αυτά δεν χαρίστηκαν έτσι.
Πάντα υπήρχε τίμημα.
Κι ήταν από την αρχή πολύ βαρύ.
Τα χωράφια αλλάξανε μ΄ αυτά τα λεφτά, γίνανε μονοκαλλιέργειες, γεμάτες φάρμακα.
Άρχισε να μπασταρδεύεται και να δηλητηριάζεται το χώμα σε όλη την επικράτεια.

Στα κανάλια των εκλογών, η χώρα φαινότανε πράσινη και μπλε, στην πραγματική ζωή γινόταν όλο και πιο μαύρη...
Έχεις έκταση;
Βάλε βαμβάκι.
Είσαι μικρός; Τον πούλο! (το βαμβάκι τί το κάναμε τελικά; Αφού κινέζικα φοράμε...)

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο των απρόσωπων "υπέρ-αγορών" (super market) και των Πολυεθνικών στην Ελλάδα, και των "ξένων επενδυτών". Ψώνιζε.
Αυτή είναι η ευτυχία.
Κι άλλες διαφημίσεις…
Τα πάντα όλα σε αφθονία.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν σιγά-σιγά όλα τα "μπακάλικα" της γειτονιάς.
Αυτά που είχαν μέσα ένα μπακάλη με πρόσωπο κι απ' όλα τα καλά, κι απέξω ένα τραπεζάκι με δυό καρέκλες, να ξαποστάσεις να κεραστείς και κανά τσίπουρο.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν οι Ελληνικές Βιοτεχνίες και να ρημάζουν, σα φαντάσματα που απ΄ τα σπασμένα τους παράθυρα προλαλούσαν το ξεπούλημα.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον κόσμο να κλαίει και να πεινάει. Ξανά…
Θεέ μου, δώσε μας δύναμη
Δεν μπορώ να τους βλέπω. Δεν μπορώ να δω αυτό που έρχεται επάνω μου τρέχοντας. Τρέχω, κρύβομαι κι ελπίζω πως όταν έρθει θα με προσπεράσει…
Αυταπάτες…

ΘΥΜΑΜΑΙ και την αρχή της "τηλεόρασης".
Τις πρώτες διαφημίσεις. Καλλυντικά και φτιασίδωμα "Όπως Αμερική" - μεγάλο χαμόγελο.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα casino.
Έλα να παίξεις. Τζόγος. Να και τα τυχερά παιχνίδια. Παίξε τα όλα.

ΘΥΜΑΜΑΙ την επαρχία να ρημάζει, τόσο που τα χωριά μείνανε με λιγοστούς παππούδες, και να μεγαλώνει η πόλη. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα…

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή της καταγραφής των δεδομένων.
"Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!".
Και να οι φόροι.
Αφού τα 'χεις, να μην τα πάρουμε;
Είναι για τα "Έργα Υποδομής"… της δικής τους υποδομής, της δικής τους βόλεψης. Η Ελλάδα τους έδωσε όνειρα κι αυτοί αποφάσισαν να κλέψουν τα δικά μας. Τα δικά τους είχαν κούραση, δουλειά πολύ… καλύτερα είναι τα κλεμμένα όνειρα κι ας μείνουν άλλοι χωρίς ελπίδα...
Και να τα "λαμόγια". Οι πλάγιες ματιές, οι χειραψίες και τα χαμόγελα της colgate.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα "Νομοσχέδια", που κρατήσανε ό,τι συνέφερε από τη χούντα, κι άρχισαν να προσθέτουν και τα δικά τους "συμπληρωματικά νομοσχέδια".

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισαμε να "κωλοβαράμε" στον Στρατό.

ΘΥΜΑΜΑΙ που παραδώσαμε "Βάσεις" στον Αμερικανικό Στρατό. Την φωνή μας που φώναζε "έξω οι βάσεις".
Οι βάσεις είναι σταθερά εδώ, μέσα στο σπίτι μας. Και δεν επιτρέπεται ούτε απ' έξω να περάσεις. Τόσο καλά… Τέτοια επιτυχία στους αγώνες… στους στημένους και πουλημένους αγώνες…

ΘΥΜΑΜΑΙ κι άλλες "επιχορηγήσεις" για τα "Έργα Ανάπτυξης".

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή του χτισίματος, της "ανοικοδόμησης" της χώρας.
Και να οι "εργολάβοι" και οι "αντιπαροχή".
Και να οι Τράπεζες σα μανιτάρια σε όλα τα τετράγωνα δυο-τρεις.
Και να τα μεγαθήρια και οι ταμπέλες…

ΘΥΜΑΜΑΙ τον τόπο μου με χωματόδρομους και μικρά χωριά, λόφους και δάση.

ΘΥΜΑΜΑΙ πώς χρόνο με τον χρόνο τα κάψανε τα δάση, και "φάγανε" τους λόφους, και φτιάξανε "Εθνικές οδούς", έτσι που ο τόπος μου έγινε αγνώριστος.
Ούτε που ξέρω πια ποιά χώρα θυμίζει αυτή η εικόνα.
Δεν αφήσανε σπιθαμή ανεκμετάλλευτη, γέμισε ο ντουνιάς με "έργα Ανάπτυξης".
Οι παραλίες μας γίνανε ξενοδοχεία και ομπρέλες για τους τουρίστες.
Οι λόφοι αυθαίρετα και βίλες αυτών που πλούτισαν ξαφνικά μ΄ όλα αυτά.
Ούτε από 'κει μπορείς πια να περάσεις, και το χτίσιμο συνεχίζεται κατά ριπάς…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τη διαφθορά από τότε. Διαφθορά στις Εφορίες και στις Εφορίες, διαφθορά στις Πολεοδομίες, στα Νοσοκομεία, στα Πανεπιστήμια, στις Τράπεζες, σε όλες τις "Δημόσιες Υπηρεσίες"…
Τότε που άρχιζαν τα "σκάνδαλα", ένα-ένα…
Να οι "μίζες και τα λαδώματα".
"Δεν πειράζει, άσε να μας βάλει το παιδί μας στο Δημόσιο, να σωθεί...
Ξέρεις τι βγάζουνε;
Και να τα επιδόματα, και να οι άδειες, κι έχουν και τα τυχερά τους…"

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες ξεβράκωτες στα "κανάλια". Οι πρώτες αυτές ήταν "ξένες". Οι δικές μας είχαν ακόμη τσίπα. Όταν χάθηκε κι αυτή, άρχισαν τις τσόντες… τις βίζιτες και άλλα πολλά, εντός και εκτός της δύστυχης πατρίδας…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τα πρώτα "φαστ-φουντ" (αυτά που σερβίρουν hamburgers και cheeseburgers, ξέρεις, αλά Αμερικάνα…)
Γιατί για να μετατραπείς από άνθρωπο σε ζώο, πρέπει να τονιστεί αυτή η πλευρά σου.
Οπότε, πάρε κρέας, κώλους και βυζιά, και ξέχνα τα όλα.
Είναι τώρα "Η Ελλάδα της Ανάπτυξης", όλα είναι ανθηρά, "προχωράμε σταθερά", πήγαινε και σ' ένα μπουζουξίδικο να χορέψεις τα τσιφτετέλια σου, και μη σε νοιάζει.
Περνάς καλά; Ε, λοιπόν τι άλλο θές;
Κοίτα τον κώλο σου, κι άσε τους άλλους να κουρεύονται".

ΘΥΜΑΜΑΙ την Αμερικανική Πρεσβεία και το κάψιμο της Ελληνικής σημαίας.

ΘΥΜΑΜΑΙ τις "αναχαιτίσεις των Τούρκων στον Ελλαδικό χώρο".

ΘΥΜΑΜΑΙ την "ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση".
Πάει η αυτονομία…
Τώρα πιά "κράτος-μέλος"…
Πάει και το νόμισμα της Ελλάδας…
Να το Ευρώ...
Α, τώρα είμαστε ίσα κι όμοια με το dollar…
Εντάξει, τώρα δεν κινδυνεύουμε απ΄ τους Τούρκους, τη γλιτώσαμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Παιδεία.
Τις καταλήψεις των παιδιών και τον Τεμπονέρα.

ΘΥΜΑΜΑΙ όταν τα πτυχία μας έχασαν την αξία τους.
"Ελλάδα σερβιτόρα" μετά από 15 χρόνια στα θρανία, πάνω στην πιο δυνατή και δημιουργική περίοδο του ανθρώπου.
Παιδί, έφηβος, νέος.
Για τα σκουπίδια το χαρτί.
3 με 5 ευρώ την ώρα.
Κι ο νέος γερασμένος…

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο του "στρες" στη ζωή του από πάντα "φιλοσοφημένου" λαού, κι άπειρες "εκπομπές ενημέρωσης" με "επιστημονικές μελέτες και πορίσματα" για το άγχος, και πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Υγεία…

ΘΥΜΑΜΑΙ το μπούκωμα με χάπια.
Χάπια για την πίεση, χάπια για την καρδιά, χάπια για το σώμα και την ψυχή, χάπια για τον ύπνο.
Χωρίς χάπια δε γίνεται.
Τι, χωρίς φακελάκι; Που πας; ΣΤΟ ΡΑΝΤΣΟ!!
Πονάει χέρι, κόψει χέρι. Βρώμα και δυσωδία παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα "δάνεια".
Στην αρχή για τη δουλειά σου.
Για το σπίτι σου.
Με τον καιρό, δάνειο για τις διακοπές σου, για τα ψώνια σου, για ψύλλου πήδημα…
Πάρε να ' χεις. "Χαρίζουμε".
Κι άμα πάρεις κι άλλα, έχεις και bonus και δώρα, κι ό,τι τραβάει η ψυχή σου…!

Κι ύστερα η "Ελλάδα της λιτότητας".

Και να οι πλειστηριασμοί, και να τα ξεπουλήματα. "Beautiful View - For Sale".

Κι ύστερα κι άλλες ξεβράκωτες.
Ελληνίδες τώρα, στα χνάρια των ξένων.
Σεξ, πολύ σεξ.
Και πολλά σήριαλ με μπάτσους. Αμερικάνους μπάτσους.
Και shows φανταχτερά. Αλά Αμερικάνα...
Α, να και τα ριάλιτυ (reality= αλήθεια - αυτή όμως είναι άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα και δεν την λένε ούτε την δείχνουν στο ΓΥΑΛΙ…)

ΘΥΜΑΜΑΙ το μάζεμα "των τρομοκρατών" ενόψει Ολυμπιάδας.
Θρίαμβος! Δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε.
Τα λαμπρά μυαλά τους τα στουμπώσανε ψυχοφάρμακα και τα χώσανε στο μπουντρούμι.
Θα βάλουμε και "κάμερες παρακολούθησης", να είμαστε τελείως "προστατευμένοι από τους τρομοκράτες".
Κι όλα καλά… Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Θα περνάει κι ένα μπαλόνι πάνω απ' τα κεφάλια σας που θα καταγράφει τα πάντα, μη φοβάστε τίποτα.
Και πολλοί μπάτσοι. Πολλές ομάδες. Έχουν και όπλα! (οι λεγόμενοι "τρομοκράτες" καθόλου δε με τρομοκρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια, που δρούσαν παρά τη γενική καθούρα και απάθεια, μάλλον με προβλημάτιζαν και με ξυπνούσαν με τα λαμπρά μυαλά τους και τα ιδανικά τους, που φαίνονταν κάτι άπιαστο μέσα στο πλήθος των προβάτων που δούλευε, ψώνιζε και πλήρωνε φόρους σα να μην τρέχει τίποτα).

Κι άλλα "έργα ανάπτυξης"...
Κι άλλες ξεβράκωτες...
Κι άλλο σεξ…
Πολύ κρέας και πολύ σεξ.

Άπειρες τηλεοπτικές ώρες με τις χειρότερες "ποιότητες" που μπορεί να περιέχει το ανθρώπινο είδος. "Μας βγάλαν στο κλαρί".

Κι άλλη καταστροφή του τόπου.
Να τα απόβλητα και οι χωματερές, να οι τόνοι σκουπιδιών, να τα νεκρά ψάρια, να τα μολυσμένα νερά, να τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, να κι οι "αγρότες" που πετάνε τα φαρμακωμένα τους στους δρόμους…

Κι ύστερα η Ολυμπιάδα με τους "εθελοντές".
Ο μισός κόσμος "εθελοντές" χαμογελαστοί κι ο μισός μπροστά στην οθόνη.
Κάποιοι λίγοι μ' ανοιχτό το στόμα..

ΘΥΜΑΜΑΙ την "μερική απασχόληση" μετά τον "εθελοντισμό".
Αφού είδαμε ότι μπορείς και τσάμπα, γιατί θες να πληρώνεσαι;
Μείωση λοιπόν.

Κι ύστερα κι άλλα "σκάνδαλα"!
Μα βρε παιδί μου, ακόμα και οι "Πατέρες της Εκκλησίας";
Ε, πως... Λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή;
"Τρέξε μετά τη τσόντα και το hamburger ν' ανάψεις ένα κεράκι, ο Θεός να μας έχει καλά, τίποτα δε μας λείπει.."

Κι ύστερα αναμπουμπούλες.
Ξεσηκωμοί. "Κλέφτες, Ελλάδα η χώρα της διαφθοράς".

"Στη φόρα όλα τα άπλυτα", το τάδε κόμμα είναι διεφθαρμένο, το άλλο κόμμα είναι κι αυτό διεφθαρμένο, και πού να σου πω και για τους άλλους, που το παίζουνε προοδευτικοί, ή κομμουνιστές, ή οικολόγοι....

Άπειρα "αποκλειστικά" από κάποιους "δημοσιογράφους", που κανείς δεν ξέρει τελικά από πού πληρώνονται και ποιος τους προστατεύει, και πώς στέκουν ζωντανοί και δεν τους έχουνε φάει λάχανο με τις φωτιές που ανάβουνε, όπως τρώνε λάχανο τον απλό κοσμάκη που σηκώνεται κάποτε να πει μια κουβέντα, και χαμπάρι δεν παίρνεις... Μην τυχόν και πληρώνονται από πιο μακριά απ' όσο νομίζαμε;

Γιατί, αν έχεις λίγο ενοχληθεί ή έχεις θυμώσει μέχρι τώρα με όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και η "αντίθετη άποψη", γιατί αλλιώς ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙΣ;
Ποιός θα "αντιπροσωπεύσει" το θυμό και την αγανάκτηση και το ξέσπασμά σου στο γυαλί;
ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ!!! Μεγάλη εφεύρεση αυτό το ΓΥΑΛΙ.
Κόβει μυαλά, τα κάνει κομμάτια…
Κόβει όνειρα και τα πουλάει σαν φρεσκοκομμένο κιμά στους λιμάρηδες που με θέλουν γλάστρα στα όσα μου ετοιμάζουν…

Κι άλλες ξεβράκωτες, πολλές, όλες είναι ξεβράκωτες...
Μια απέραντη τσόντα, μιλάει μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω, δε μπορεί να είναι η γλώσσα μου αυτή...
Σα να ξεπουλήσαμε και την ψυχή μας στο διάολο, κι αποφασίσαμε να μη ξαναμιλήσουμε γι αυτό...
Κάποιους λίγους Ανθρώπους που βγαίνουν στο γυαλί να μιλήσουν και να προειδοποιήσουν, τους εμφανίζουν μετά τις 1 τη νύχτα, όταν κοιμάσαι ναρκωμένος του καλού καιρού..

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Δεκέμβρη του ΄08 που κάποια παιδιά αποφάσισαν να σπάσουν το γυαλί. Μια ανάσα ότι κάτι κινείται, κάτι γίνεται, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να μας κοιμίσουν…
Να κι "άρση του ασύλου". Όπου και να πας θα σε βρω και θα σε τσακίσω.

ΘΥΜΑΜΑΙ δακρυγόνα και όπλα, και κεφάλια να τσακίζονται και να αιμορραγούν στην άσφαλτο των "Έργων Ανάπτυξης". Έτσι όπως το κάνουν και στην Αμερική. Όπως το κάνουν πια παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τον Κολοκοτρώνη και τους άντρες της Ελληνικής Επανάστασης, που σκοτωθήκανε να πάρουνε πίσω τα χώματά σου, να καταντάνε διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας.
Και να μη μιλάει κανείς…
Πάει κι η μνήμη. Περσινά ξινά σταφύλια…

Κι ύστερα "Κρίση Οικονομική" ή αλλιώς "κραχ".
Τα φάγανε όλα τα λεφτά από τις "επιχορηγήσεις".
Δεν υπάρχει φράγκο.
Πάει κι η δουλειά σου.
Πάει κι η σύνταξη.
Πάει κι ο μισθός.
Κι ύστερα τσόντα.

"Πουλήστε κανά νησί να ξεχρεώσετε".
Πάει το "κράτος-μέλος". "Κράτος υπό κατοχή".
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα "πιάσαμε τους τρομοκράτες". Πάλι την πιο τέλεια στιγμή.
Κι άλλες κάμερες.
Κι ύστερα το Δ.Ν.Τ. "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".
"Δυστυχώς επτωχεύσαμε". "Μας βγάλαν στο σφυρί".
Τι είναι αυτό το ποσό; Πόσα δισεκατομμύρια;
Δεν το χωράει το κεφάλι μου ούτε σαν ιδέα.
Τι, αυτά ήταν οι "επιχορηγήσεις";
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα πάνε και τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Θα χρωστάνε μέχρι να πεθάνουνε.
Κι άλλη τσόντα στο καπάκι.
Για να μην ξεχνιόμαστε τώρα που μπήκες επιτέλους στη ροή.
Όλη η ξεβρακωσιά και η ξετσιπωσιά σε όλο τους το μεγαλείο.
Να τους βλέπεις να τρελαίνεσαι.
Όλη μέρα τσόντα, και το βράδυ ΔΝΤ.
Μέχρι να μη σου κάνει καμιά εντύπωση, να το θεωρήσεις ΚΑΙ αυτό "φυσιολογικό".
Είναι κι αυτό ένα βήμα από τα πολλά, ανάμεσα στα προηγούμενα και στα επόμενα. Και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο που ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί.
Εκφυλίστηκε από παντού η ανθρώπινη ύπαρξη, να μη μπορεί να το κουνήσει ρούπι.

Να πιστέψεις μέχρι τα βάθη της ψυχής σου ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Το επόμενο βήμα είναι ο εμφύλιος. Κι έτσι θα κλείσει πανηγυρικά όλη η προσεγμένα μελετημένη δουλειά που κάνανε τόσα χρόνια.
Όσα χρόνια ΘΥΜΑΜΑΙ.
Γιατί μετά τη διαφθορά και την "κρίση", έρχεται η πείνα και η εξαθλίωση και η οργή. Μετά το ξεπούλημα ακόμα και της βράκας σου, στους ξένους, που έχουν και "πληρώνουν ρευστό", έρχεται η "επανάσταση". Και μετά έρχονται οι "ειρηνευτικές δυνάμεις" (όπως στο Ιράκ, στα Βαλκάνια, ξέρεις..) για να "βάλουν τα πράγματα στη θέση τους".
Ξέχνα τα σύνορα που ήξερες. Αυτά αλλάζουν συνεχώς. Ποιά Ελλάδα; Όχι, τώρα είναι υποκατάστημα της Ουάσιγκτον, και να δεις κάτι κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο, να τρίβεις τα μάτια σου..
Έλα μωρέ, θα βρεις άλλο μέρος. Παντού στον κόσμο έχει κρέας και κώλους και βυζιά, δε θα σου φανεί η διαφορά.
Και μετά έρχονται να "ανοικοδομήσουν" το κατεστραμμένο τοπίο οι "Εταιρίες", που φέρνουν μαζί και το "δυναμικό" τους.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη γιαγιά μου να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού στο χωριό, να μπαίνει ο περαστικός να τρώει και να πίνει. Κι η γιαγιά το ίδιο βράδυ μπορεί να την έβγαζε με σκέτο παξιμάδι.

ΘΥΜΑΜΑΙ το μοίρασμα και τις ανταλλαγές. -Σού ‘φερα λίγο λάδι -πάρε λίγα αυγά, σήμερα μου τα κάνανε οι κοτούλες μου, είναι φρέσκα, να δώσεις στα παιδιά...

ΘΥΜΑΜΑΙ το ψωμί και την ελιά.

ΘΥΜΑΜΑΙ ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές. Γέλια αληθινά και κλάμα αληθινό. Αλήθεια.

ΘΥΜΑΜΑΙ καυγάδες σώμα με σώμα, κι ύστερα "φιλιώναμε". Δεν έμενε ο θυμός.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη μυρωδιά του φρέσκου χώματος, του πράσινου σαπουνιού και του ανθού της πορτοκαλιάς...

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Άνθρωπο. Στητό κι αγέρωχο, περήφανο, αξιοπρεπή.
Δυνατό σαν ψηλό Βουνό. Με Λόγο και Πράξη. Έλληνα.

ΘΥΜΑΜΑΙ.
Δεν ξέρω αν είναι τύχη ή κατάρα.
Δεν ξέρω αν μπορώ να αντέξω άλλο αυτά που θυμάμαι...
Δεν ξέρω αν πρέπει να σταματήσω να αντέχω όλους αυτούς που δεν θέλουν να θυμάμαι...

Έζησα αυτό τον ευλογημένο τόπο, τον τόσο πλούσιο και εύφορο, με την αφθονία αγαθών και με τις ομορφιές του, με το σκαμμένο πρόσωπο από τον ήλιο και τον κάματο, με τους ρόζους στα χέρια και το βαθύ του βλέμμα- αυτό το βλέμμα που ξέρεις ότι δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του, που δίνει και τη ζωή του την ίδια για τα ιδανικά του, για την αγάπη του, για τον τόπο του...

Ίσως αν δεν είχα προλάβει να τον δω έτσι, δε θα πονούσα τόσο πολύ τώρα που τον πουλάνε.

Πωλείται η Ελλάδα! 
Πωλείται ο τόπος μου!! 
Πωλείται η μνήμη και τη Ζωή μου.

Χωρίς να έχω κανένα λόγο; 
Κανένα δικαίωμα επιλογής;

Πηγή